Afscheid

Over een paar weken is het zover, dan vertrekken mijn enige zus, zwager en neefje naar Canada. Nee, niet voor vakantie, maar om daar hun droom te verwezenlijken. Gisteren gaven ze een afscheidsfeest voor familie, vrienden en kennissen. Aangezien we nogal een grote familie hebben, was het best handig dat ze ook de ruimte hadden om iedereen te ontvangen. Ze wonen nu namelijk in een anti-kraakpand in Arnhem en de ruimte die ze daar hebben is gigantisch.
Rond half vier kwamen we aan en het was al best druk. Verschillende ooms, tantes, neven en nichten waren er al en ook mijn beide oma’s waren van de partij. Ze waren natuurlijk ook allemaal even nieuwsgierig naar Shona en de complimenten vlogen om onze oren; “Ooo wat een mooi meisje” “Wat een gaaf kindje” “Goed gedaan hoor!”. Erg leuk om te horen en natuurlijk glommen we van trots.

Rob en Marjon hadden in de keuken een grote tafel met glazen en drinken staan en in de woonkamer hadden ze verschillende hangtafels gezet en was er een zithoekje gecreëerd. Zo kreeg iedereen de kans om toch lekker rond te lopen of gewoon ergens te gaan staan. Ze hadden ook verschillende boeken over Canada en kaarten van Canada op tafel liggen en aan de muur hingen de vlaggen van Nederland en Canada. De laatste was enorm groot, ik weet niet of dat toeval was .
Ze komen op zo’n 4,5 uur rijden van Calgary te wonen, in Revelstoke. Een dorp van 7500 inwoners, midden in de bergen. Volgens Rob een mooie locatie voor de outdoorsporter, iets wat hij en Marjon allebei graag doen. Hun plannen liggen ook in de richting van de outdoorsport, bijvoorbeeld het aanbieden van een accommodatie in combinatie met mountainbiken, hiken, klimmen, etc… De natuur schijnt ook prachtig te zijn. Revelstoke ligt aan de rand van een National Park. Kortom, volgens Rob een ideale lokatie als je van natuur, dieren in het wild, rust en ruimte houdt. Ik ben benieuwd, want het spreekt natuurlijk voor zich dat we zeker een keer naar Canada gaan om dit ook zelf te kunnen zien .
Ook al vind ik het ontzettend jammer dat mijn enige zus zover weg woont straks, maar ik hoop dat ze samen daar een mooi nieuw leven kunnen opbouwen en dat ze zeker hun dromen kunnen verwezenlijken!

Gelukkig bestaat er internet, e-mail, webcams, MSN en ook (je zou het bijna ouderwets noemen), de telefoon en gewone brievenbuspost! Via hun weblog kunnen we (familie, vrienden en andere ge-interesseerden) op de hoogte blijven van hun belevenissen in Canada.