Anouk in het Gelredome & U2 in 3D

Twee concerten in twee dagen, het is wat veel, maar het was zeker de moeite waard! Al zijn we bij het tweede concert eigenlijk gewoon op onze luie kont blijven zitten .

Afgelopen vrijdag zijn Roy en ik naar Anouk in het Gelredome geweest. Lang keken we er naar uit en opeens was het zover! Mijn moeder paste dit weekend op onze kinderen en Roy en ik verbleven vrijdag en zaterdag in Arnhem. Vrijdag aan het eind van de ochtend stond mijn moeder al op de stoep en niet lang daarna konden we gezamenlijk Eloy van school halen. Nadat we een broodje hadden gegeten en Eloy weer naar school hadden gebracht, ben ik nog even de was gaan vouwen en daarna stapte ik in de trein richting Arnhem.

Iets voor vijven belde ik mijn vader dat ik in de bus zat richting hun huis, maar hij was nog op zijn werk. Ik at snel even een cracker, speelde wat met Minoes en belde Roy die al balend in de file stond. Hij kwam pas om tien voor half zeven aan en nadat hij snel de macaroni naar binnen had gewerkt liepen we richting het Gelredome. We hadden veldkaarten en omdat we wat laat waren stonden we ergens op ¾ van het veld. Gelukkig hingen er grote schermen, dus ik kon het wel volgen .

Met Postman in het voorprogramma werden we al warm gemaakt met heerlijke reggae & hip hop sounds. Anouk liet nog even op zich wachten, maar rond kwart voor negen startte dan de hoofdact met een mooie lichtshow en een geweldige versie van het nummer The Dark. Met één grote grijns op haar gezicht keek ze rond en na een paar nummers verklaarde ze dat dit toch wel wat anders was dan een zaaltje in Den Haag. Wat een geweldige stem heeft ze toch en hoewel ik vond dat ze soms bijna mijn aandacht liet verslappen door naar elk nummer toch even stil te vallen en de zaal in duister te hullen, greep ze me elk nummer weer. Er waren bijna geen praatjes tussendoor en ook de band liet geen overgang horen van het ene nummer naar het andere, maar elk nummer weer eiste ze ook de volledige aandacht. Er zaten enkele fantastische solo’s tussen van de band, maar het was toch echt wel Anouk die de show maakte. Ze liep twee keer het Gelredome rond over een pad langs de lange en korte zijde en werd daarbij gevolgd door een spot. Eigenlijk kwam het dak pas los toen we al over de helft van de show waren en de pijn die ik eerder op de avond in mijn rug en voeten voelde verdween op slag toen de energie in het Gelredome tot z’n hoogte punt kwam. Uiteindelijk sloot ze af met het nummer Good God en zonder een toegifte vertrokken we al strompelend weer naar het huis van mijn ouders.
Het leek wel of ik kilometers ver had gelopen, alles deed pijn. Roy lachte me nog net niet uit, maar vond het toch wel vermakelijk om mij zo te zien strompelen. We zullen zien over een weekje of twee (haha!).

Gisteren vierden we onze zevende trouwdag. We sliepen uit tot kwart over twaalf (!), aten het gebak dat mijn lieve vader voor ons had gehaald en wilden toen bij de Gele Rijder in Arnhem gaan brunchen, maar helaas was het daar al vol, dus liepen we door naar de V&D. Volkomen relaxed aten we ons broodje, dronken de smoothie en genoten van de cappuccino. Geheel voldaan en nog steeds relaxed (heerlijk hoor als je geen kinderen hoeft te corrigeren en alleen even de aandacht voor elkaar hebt) liepen we door de stad. Eigenlijk wilde Roy naar de sauna, maar daar had ik uiteindelijk niet zo’n zin in. Ik wilde geen gehaast en we wilden ook nog uit eten. Ik opperde de bioscoop en stelde voor om naar Zomerhitte te gaan, maar eenmaal bij de bios trok een andere poster mijn aandacht, namelijk die van U2 in 3D. Gelukkig houdt Roy ook van U2 en we kochten kaartjes. Voor de tweede keer dit weekend bezochten we een concert en dit keer was het U2 in Argentinië. Met zeven personen beleefden we dit 3D concert, allen met een 3D brilletje op onze neus. Het leek alsof we zelf de camera bedienden. De ene keer kwamen we net boven het publiek uit om een shot te nemen en de andere keer konden we Bono bijna aanraken. Bij weer een ander shot leken we op een paar meter van de drummer te staan en elke slag die hij maakte in ons lichaam te voelen. Het was geweldig om dit mee te maken, het leek alsof we er midden in zaten, de hele sfeer in het gigantische stadion voelde. Het was een unieke ervaring om mee te maken. Eigenlijk bedacht ik me dat het veel mooier zou zijn als je deze 3D film in het Omniversum zou kunnen zien i.p.v. een recht bioscoopdoek, waardoor soms toch de 3D beelden weer teniet werden gedaan doordat ze aan de boven en/of onderkant werden afgekapt.

We besloten ons weekendje samen bij de Griek in Almere-Haven en mijn lieve moeder ving vanochtend de kinderen nog een keer op, zodat we heerlijk konden uitslapen. Morgen gaan we weer het werkende leven in…