Arm meisje

Eigenlijk loopt de hele familie hier thuis wat te kwakkelen met de gezondheid. Is bij de één de verkoudheid net over, dan begint de ander te snotteren. En zo steken we elkaar lekker aan. Bij Shona is het natuurlijk superzielig, want die weet niet wat haar overkomt. Haar neus zit bomvol snot en als ze even niest hangt het eruit (ik lees het al, dit wordt een lekker verhaal). Ze weet niet precies wat ze wil, slapen, zitten, drinken, eten? Eigenlijk wil ze het allemaal net niet en toch ook weer wel. Als je bij jezelf nagaat hoe ellendig jij je kan voelen als je niet lekker in je vel zit, dan is het voor zo’n klein meisje toch niet te bevatten. In de box vermaakt ze zich heel even met haar nieuw gekregen speelgoed (dank u Sinterklaas), maar daarna begint ze alweer snel te jammeren. Van ellende zet ze haar beide handjes op haar hoofd en huilt ze op haar aller zieligst. En dat is nog niet eens alles. Shona krijgt namelijk ook tandjes! Niet één, maar drie tegelijk! Meestal gaat dat gepaard met koorts en ook Shona kreeg koorts. Eerst 41 graden, later 39 graden. Dit heeft twee dagen aangehouden.

Afgelopen woensdag moest Shona voor haar laatste prik komen, maar dat heb ik maar afgebeld. Gelukkig heeft ze de nachten goed doorgeslapen en gisterochtend ook een groot deel van de ochtend. Ik heb toen nog een paar uur thuis kunnen werken. Vanmorgen was de koorts gelukkig weg, alleen de snottebellen hingen er nog wel. Shona was ook wat vrolijker dan voorgaande dagen, maar eten wil ze nog steeds met mondjesmaat. Gelukkig drinkt ze wel redelijk goed. Vorige week heeft Shona trouwens weer een mijlpaal bereikt. Ik was een avondje feestvieren in Haarlem (surpriseparty van Kelly) en toen ik thuiskwam vertelde Roy dat Shona rechtop in haar bed stond.