Barbecuemetten
Na wat heen en weer gemail en de bijbehorende agenda’s naast elkaar gelegd te hebben, konden we een tijdje terug eindelijk een definitieve datum prikken voor een barbecue in Groningen. Gisteren was het zover. Even na 13 uur stapten Roy, Eloy en ik in de auto om richting Sappemeer te rijden. Yvonne en Alie zouden de barbecue verzorgen en ook Mathijs en Erik waren van de partij. We vertrokken net rond de tijd dat Eloy meestal een middagdutje doet en ik gokte erop dat hij deze keer zijn slaapje in de auto zou doen. Dat deed hij gelukkig; we waren net voorbij Obdam en toen lag ons mannetje al heerlijk in diepe rust.
Rond half 4 kwamen we bij het huis van Yvonne in Sappemeer aan. Eloy was kort daarvoor wakker geworden en nog een beetje duf toen we naar binnen gingen. Mathijs, Erik en Alie waren er al en we maakten ook meteen kennis met de vriend van Yvonne, Geertjan.
Marisa en Shanon, de kinderen van Yvonne en Geertjan vonden Eloy wel interessant, maar Eloy keek eerst liever even de kat uit de boom. Hij bleef lekker bij mij op schoot zitten en keek goed om zich heen. Thijs (Mathijs) en Eek (Erik) kende hij wel, maar de rest vond hij toch nog een beetje eng. Gelukkig kwam Eloy na een half uurtje lekker los en vermaakte zich buiten prima in de zeer grote om-jaloers-op-te-worden tuin van Yvonne en Geertjan.
Ondertussen keek ik samen met Alie en Mathijs de grote stapel Marco-foto’s door die ze voor het Nederlands Openluchtmuseum hebben uitgezocht. Op 14 oktober a.s. start de tentoonstelling Spaarstation Dingenliefde. Erg leuk om die stapel foto’s, die een periode bestrijken van ongeveer 15 jaar Marco Borsato, door te kijken.
In tegenstelling tot de weersvoorspellingen, die veel regen voorspelde, bleef het aan de einde van de middag gelukkig droog in Sappemeer. Geertjan had ondertussen de tafels, stoelen, barbeque en gourmet-stel buiten klaar gezet. Yvonne en Alie waren binnen al het eten aan het klaar zetten en we konden kort daarna aanvalluuhhh. Helaas hebben een aantal wespen, de ongenode gasten (!), ons feestje niet overleefd, hehe. Natuurlijk ging de tijd veel en veel te snel want het was ontzettend gezellig, maar rond half tien zijn we toch maar naar huis gereden.
Oja, mochten de buren van Yvonne deze log lezen: Bij deze mijn excuses voor het feit dat ik de volle luier van Eloy in jullie container gooide. Ik begreep echt dat ik om het hoekje van de schutting moest zijn (in plaats van om het hoekje van de schuur), hahahaha. Het kwam vast omdat de container van Yvonne al bomvol zat
.
Comments are closed.