Batterijtje leeg

Heb je dat ook wel eens… Dat je zo ontzettend druk bent geweest en jouw lichaam aangeeft dat het tijd wordt voor een rustige periode? De afgelopen maanden waren erg druk en hoewel ik doorgaans het beste functioneer als ik een nacht van acht uur slaap heb, lukte het de afgelopen maanden ook wel met 6-6,5 uur of korter. Afgelopen weekend sliepen de kinderen bij mijn ouders, zodat Roy en ik een weekend voor ons zelf hadden. We gingen apart van elkaar naar twee verschillende evenementen, hij naar Arrow Classic Rock en ik naar Schokland en na die middag zou ik gewoon de tijd voor mezelf hebben. Niemand om me heen die aandacht wilde van mij, maar gewoon alleen ik.

Bezig bijtje als ik ben, wilde ik natuurlijk in huis het één en ander doen. Ik zou opruimen, de badkamer een flinke beurt geven en de vloer eens onder handen nemen zodat deze zou blinken. Ik roerbakte een heerlijke schotel bij elkaar van groentes die Roy niet graag eet en ik at op de bank, kijkend naar de Dolly Dots DVD zonder gestoord te worden of commentaar te krijgen. Heerlijk. Natuurlijk moest ik ook nog een logje schrijven over Schokland en MSN-en met vriendinnen die er ook waren. Ik wilde ook op tijd naar boven vertrekken zodat ik nog wat kon lezen in bed en daarna zou ik in een heerlijke slaap vallen en ongestoord kunnen genieten van mijn nachtrust.

Maar… het liep wat anders. Tijdens het MSN-en raakte ik met verschillende mensen aan de praat over vriend Erik. Wat er met hem aan de hand was heb je wellicht ook gelezen op de logjes van Tessa en Mathijs. Nadat ik hem gebeld had besloot ik om naar Alkmaar te gaan. Het was inmiddels al middernacht en ik was best moe, maar ik vond het niet prettig om hem daar alleen te laten zitten. Dat mijn vrije weekend plots klap voorbij was, was dan jammer voor mij en Roy, maar die weekenden komen wel weer.
Zondagmiddag liet ik Erik toch achter, maar wel met een gerust hart en ging ik met de trein richting Arnhem om de kinderen op te halen. We aten bij mijn ouders en ’s avonds reden we terug naar huis. Ik ging op tijd naar bed, want de volgende dag liep de wekker om 5 uur weer af. Ik heb maandags in Alkmaar gewerkt en toen ik thuis kwam was Eloy niet zo lekker. Hij was erg rustig voor zijn doen en voelde warm aan. Hij klaagde over pijn in zijn hoofd en in zijn nek en meteen gingen alle alarmbellen of. Gelukkig bleek hij geen vlekjes te hebben en viel hij vlot in slaap.

Ik ging natuurlijk veel te laat naar bed, want ik wilde nog wat afronden voor mijn werk. Eloy kwam om 4 uur naar boven en kroop naast mij in bed. Het was alsof een kacheltje naast me lag, zo warm voelde hij. Uiteindelijk vielen we weer in slaap, maar niet veel later liep de wekker af. Eloy voelde zich nog steeds niet lekker, dus we besloten om hem thuis te houden. Omdat het dinsdag was, werkte ik thuis, maar Roy was ook vrij en Eloy zat ziek op de bank. Gelukkig heb ik een halve dag kunnen werken en ’s middags heb ik vrij genomen. Eloy bleef klagen over hoofdpijn, pijn in zijn nek en in zijn mond. Het eten ging niet en drinken deed ook pijn. Ik maakte me zorgen en spoorde hem aan om kleine beetjes te drinken. Gelukkig nog steeds geen vlekjes te bekennen. Hij viel op de bank in slaap en Roy was boven de trap aan het verven.

Woensdags was Eloy nog steeds niet lekker en hij heeft veel op de bank gezeten, gelegen en af en toe gerust. Ik kon mijn werk doen, maar keek elke keer naar mijn zieke mannetje. Ik vertroetelde waar ik kon, maakte smooties voor hem, pakte koel drinken met een rietje en gaf hem waterijs. Als hij het koud had pakte ik mijn badjas, sloeg deze stevig om hem heen en deed zijn favoriete DVD in de speler.

Erik vroeg ’s avonds via MSN of hij even kon bellen om te vertellen wat er in die paar dagen allemaal was gebeurd. Ik was enorm moe en zag op tegen een telefoongesprek, maar ik vond het ook wel prettig om via de telefoon even op de hoogte gehouden te worden. Misschien zei ik het niet zo aardig, maar ik vroeg of hij het kort wilde houden, want hij kan nog al uitweiden over het één en ander .
Uiteindelijk werd het toch nog een half uur (geeft niks overigens;)), maar ik was daarna totaal leeg. Ik had het gevoel dat als er maar íets kleins zou gebeuren ik in onophoudelijk huilen zou uitbarsten.
Natuurlijk ging ik weer later naar bed dan de bedoeling was, maar gisteren was ik verstandiger… Ik deed de pc uit, heb samen met Roy een serie gekeken en ben voor 22u naar boven gegaan. Ik lag nog even te denken, maar viel al snel in een diepe slaap. Ik heb helemaal NIKS gehoord, alleen mijn wekker die afliep en uiteindelijk 4x gesnoozed heeft. Het is nu 22u, ik ga mijn logje afronden, douchen en dan weer slapen. Vanmorgen stond ik op, maar had nog niet het gevoel dat ik ‘bijgeslapen’ was. Morgen ga ik naar Groningen (Selma) en zondag zijn we thuis.
Nog een paar dagen werken en dan… VAKANTIE – tijd om de batterij op te laden.