Bekanntschaft

De kinderen waren iets na achten wakker. Ze kwamen met z’n twee naar onze slaapkamer en aangezien ik de enige was die bij de tijd was (lees: ik had een telefoon waarop de tijd werd weergegeven, bij het gebrek aan een klok in huis), tikten ze heel zachtjes op mijn schouder en vroegen hoe laat het was. Bij ons is de afspraak dat ze na acht uur naar beneden mogen komen en het was al na achten, dus tijd om op te staan. We aten het brood dat we bij de Aldi hadden gekocht, maar verwend als ik ben smaakte dat niet. Er was tot mijn grote vreugde ook een broodjesservice op het park, dus voor de volgende dagen bestelden we elke keer verse broodjes.

Aan het ontbijt, dat we weer buiten aten voor het huisje, namen we door wat er allemaal te doen was op het park en om het ook allemaal beter te bekijken liepen we later in de ochtend een rondje. De speeltuin en zwembad waren natuurlijk reuze aantrekkelijk voor de kinderen en de manege lag dichtbij. Om half twee zou het ponyrijden beginnen en voor die tijd wilden we liever niet naar het zwembad, want anders zouden we daar maar heel kort zijn. We besloten om na het ponyrijden te gaan zwemmen, dit tot grote boosheid van Eloy. Hij wilde opeens helemaal niet meer ponyrijden, terwijl hij de dag ervoor het dolgraag wilde. We hielden voet bij stuk en liepen na de lunch met een chagerijnig jongetje naar de stallen. Er waren heel wat meer kinderen die een ritje wilde maken en ik ging met een mokkende Eloy in de rij staan. Omdat hij niet vrolijker wilde doen vroeg ik hem of hij dan toch maar liever niet wilde, maar uiteindelijk bleef het boze mannetje toch in de rij staan. Als een van de laatste mocht hij plaats nemen op een slaperige Fjord, en hoewel hij probeerde zijn boosheid te tonen, er brak toch een trots en glimmend gezicht door toen hij eenmaal bovenop de pony zat. Na afloop zei hij toch dat hij het absoluut niet leuk had gevonden, maar wij weten dat Eloy gewoon heel erg koppig kan zijn .

Nadat Eloy zich in het huisje weer had omgekleed en we allemaal wat hadden gedronken, vertrokken we richting het zwembad om daar ruim anderhalf uur te vertoeven. Shona had nog erg veel watervrees en hield zich krampachtig aan ons vast, ondanks haar bandjes. We zijn om beurten met haar in het pierenbadje gaan zitten en daar vermaakte ze zich prima. Eloy was helemaal in zijn element in het water en al spelenderwijs besteden we toch nog wat aandacht aan zijn zwemkunsten. Moe en voldaan vertrokken we na het zwemmen weer naar ons huisje. Ik maakte kip met mozarella en pasta klaar en we aten dit wederom buiten op. Een Nederlands buurjongetje kwam een praatje maken en Eloy en Shona speelden na het eten nog even met hem.