Borstels

Eloy praat veel en graag. Dat heeft hij niet van ons hoor, Roy en ik zijn niet van die praters. Alhoewel, als ik me op mijn gemak voel dat klets ik ook wat af, hahaha. Maar wat Eloy betreft lijkt hij veel op oma Ans. Oma Ans houdt namelijk ook graag het gesprek gaande. Nu Eloy al hele gesprekken voert (is het niet met ons, dan wel met één van de katten) wordt zijn woordenboek ook enorm uitgebreid. Hij zegt soms woorden waarvan ik denk: "Waar haalt hij het vandaan". Woorden die hij al langer zegt, maar nog steeds niet goed, worden na eindeloos geduldig corrigeren opeens goed uitgesproken, maar soms blijft hij bij zijn uitspraak. Als ik het dan in een wederzin herhaal én corrigeer, krijg ik wel eens een verontwaardigd: "Maar dat zei ik toch, mama!" Zo hadden we van de week een gesprekje bij het slapen gaan. Eloy vindt het fijn als we even bij hem komen liggen. We vinden het beide een heel gezellig moment van de dag en zeggen dan bijna altijd tegen elkaar: "Gezellig hè?" Soms liggen we gewoon even naar elkaar te kijken of we hebben onze ogen dicht. Af en toe voel ik een aai over mijn haar, wang of arm en ik kriebel Eloy een beetje.

Afgelopen week gleed Eloy zijn hand van mijn arm af en kwam terecht op mijn rechterborst. "Dat zijn jouw borstels hè mama?" Dat zijn mijn borsten ja." "Dat zeg ik ook… borstels". Ik liet het er maar even bij. Toen we vandaag in de HEMA liepen, opzoek naar pantoffels, kwamen we ook langs de lingerie afdeling. De BH’s hingen keurig aan de lange wand en Eloy vond het nodig om ze één voor één aan te raken. Opeens zei hij: "Die moeten voor de borstels hè mama?" Een hoop gegrinnik om me heen (ja het was enorm druk) en ik kreeg bijna de slappe lach. "We weten wat hij bedoelt" zei een meneer die het ook had gehoord. Ja, inderdaad we weten wat hij bedoelt. Ik hoop dat over vijftien jaar zijn vriendin ook weet wat hij bedoelt als hij vraagt: "Vind je het fijn als ik aan je borstels zit?"