Buggyhouder

Vanmorgen voelde ik me een gevaar op de weg. We hebben al een tijdje een buggy en op mijn fiets zit ook al een tijdje een buggyhouder, maar samen had ik ze nog nooit uitgeprobeerd. Tot vanmorgen. Eloy had nieuwe schoenen nodig en daarvoor moesten we een stukje fietsen. Voordat ik van huis weg kon, was ik alweer een kwartier verder. Eerst Eloy “vangen” om hem zijn jas aan te doen. Dan zelf mijn jas aantrekken. Denken… Oja, drinken en koekjes in de tas stoppen. Portemonnee bij me? Ja. Ok, dan kan ik naar buiten. In de schuur de buggy aan de buggyhouder binden (ondertussen met één oog Eloy in de gaten houden). Mmm, ziet er toch wel wat wankel uit. Even schudden met mijn fiets. Gelukkig, hij valt er niet af. Weer Eloy vangen (die zat ondertussen met zijn handen in het water, liep door de planten heen en deed andere stoute dingen), dit keer om hem in het fietsstoeltje te zetten. Fiets vasthouden en met de andere hand de deur open maken. (Het ziet er nog steeds wankel uit). Heel voorzichtig ben ik opgestapt en bij het eerste afritje waar we de weg op reden dacht ik echt dat die buggy er zo af zou vallen. Maar wonder boven wonder… hij bleef hangen. *pfieuww*
Heel voorzichtig ben ik naar het winkelcentrum gefietst, om de haverklap achterom kijkend of de buggy er nog goed bij hing. Het is allemaal goed gegaan uiteindelijk én we hebben mooie schoenen gekocht!