De kapper

Eloy zijn haren begonnen alweer aardig lang te worden en hoewel ik het lange haar best leuk vond staan, vond ik dat er hier en daar wel wat af moest. Dus zijn we vanmorgen naar de kapper gegaan. Ik had Eloy al voorbereid en hij leek het allemaal erg leuk te vinden, tenminste hij was heel enthousiast als we het samen over de kapper hadden. Misschien had hij nog niet helemaal door dat zijn haren geknipt zouden worden .

Als kleine afleiding (voor hoelang?) had ik Eloy alvast het stempelkaartje gegeven en gezegd dat hij deze aan de kapster mocht geven. Om tien voor negen liepen we naar het winkelcentrum waar ook de kapper zit. Onderweg had Eloy nog praatjes voor tien, maar toen we eenmaal binnen waren verstomde die praatjes heel snel. Hij werd opeens weer erg verlegen . Ik zei dat ik bij hem zou blijven zitten en gelukkig liet hij zich zonder problemen in de stoel zetten. Eloy bleef zo ontzettend lief en stil zitten, maar hield via de spiegel wel in de gaten wat de kapster allemaal deed. Toen het eerste plukje haar viel, zei hij: “Oooh?!” De kapster was snel klaar met knippen, tot grote opluchting van Eloy. Een diepe zucht volgde toen ze het schort weer bij hem af deed en ik hem van de stoel tilde. “Zo, dat hebben we ook weer gehad!” leek Eloy te denken . Nadat ik betaald had en Eloy een snoepje had uitgezocht zijn we weer weggegaan. *trots-op-mijn-mannetje*