De M van…
Eloy is net een paar maanden 3 jaar, hij gaat nog niet eens naar school, maar leert veel van het spelen op het dagverblijf en ongemerkt ook veel thuis. Eigenlijk kan je Eloy wel vergelijken met een spons. Hij neemt zo ontzettend veel informatie op en soms flapt dat er opeens uit. "Kijk mam, dat is de M van Marco Borsato". We reden langs de bioscoop (Metro) in Heerhugowaard op weg naar de Dekamarkt om onze wekelijkse boodschappen te doen. Op de bioscoop staat met grote koeienletters METRO. En ja, de eerste letter is de M van Marco Borsato. Niks geen aap, noot, Mies (sorry Mies), maar de M van Marco Borsato. Hoe komt hij erbij? vroeg ik me af. Ik herinnerde mezelf eraan dat ik een prachtig groen T-shirt heb met heel klein het M | B logo en daarbij heb ik wel eens gezegd: "Ja, dat is de M van Marco." Ik bedenk me nu opeens dat ik beter had kunnen zeggen dat is de M van Mama, maar dat is nu te laat. Thuis gekomen zit ik achter de PC en Eloy kruipt even bij me op schoot. Hij wijst de M aan en zegt daarbij weer: "Dat is de M van Marco Borsato". Een paar seconde later zegt hij wijzend op de N: "En dat is de N van Nathalie hè mama?". Briljant kind heb ik. Ik heb meteen de gok gewaagd om Eloy nog een paar letters te leren: De R van Roy, de S van Shona en de belangrijkste letter van ons alfabet: de A van Annemarie. Hij heeft wat moeite met het uitspreken van mijn naam ("Moeilijke naam, mama."), maar het begin is er
.
Comments are closed.