De sleutel!

Afgelopen vrijdag was het dan zover, we kregen de sleutel van ons nieuwe huis. Mijn lieve moeder was donderdagavond als naar ons toegekomen zodat Roy en ik vrijdag vroeg op pad konden. Om kwart over negen moesten we namelijk in ons nieuwe huis zijn voor de laatste inspectie en om de meterstanden op te nemen.

Toen we in de wijk aankwamen reden de vorige bewoners achter ons en toen we onze auto in de parkeerhaven parkeerden en uitstapten doken zij meteen het huis in. Wij stonden een beetje weifelend om ons heen te kijken en twijfelden of we zouden vragen of we ook naar binnen mochten toen ze ons zagen staan. Heel voorzichtig vroeg ik of we ook binnen konden komen en met een "Ja natuurlijk! Het is nu jullie huis." liepen we naar binnen. We hebben even staan kletsen met de zeer sympathieke bijna ex-bewoners toen de jolige verkopende makelaar ook aankwam. Binnen werd nog het één en ander uitgelegd, de meterstanden werden opgeschreven en we gingen weer uit elkaar.

Om kwart over elf zou de overdracht pas zijn. Ik belde haar (uit bed, bleek later) om te zeggen dat we eraan kwamen en zij zou de waterkoker nog een keer aanzetten voor een bakkie thee. De kinderen waren al naar school en we hebben even gekletst en vooral veel thee gedronken aleer we naar de notaris gingen. We vonden de parkeergarage vlakbij de notaris zonder TomTom, jaja Roy heeft een ANWB stratenboek en Mi Mi . Vanaf acht hoog keken we naar het veel besproken nieuwe stadscentrum van onze nieuwe woonplaats toen we naar binnengeroepen werden bij de notaris. De overdracht verliep vrij soepel en snel, waarna wij nog moesten blijven zitten voor de hypotheekakte. Het grappige was dat de notaris op dezelfde school als Roy gezeten heeft zodat het gesprek een leuk persoonlijk tintje kreeg. Nadat de hypotheekakte ondertekend was hadden we nog een afspraak bij een kandidaat-notaris voor ons testament. Onder het genot van een stuk gebak bespraken we datgene wat wij in ons testament willen hebben en daarna hebben Roy en ik in het centrum een broodje gegeten. Toen we onze buikjes gevuld waren gingen we naar ons nieuwe huis. Eens kijken of de gekregen sleutels wel op de deur pasten, hahaha! Gelukkig was dat het geval en we stonden samen in de woonkamer glimlachend om ons heen te kijken, vanaf nu is dit ons huis! Nathalie kwam niet veel later ons nieuwe stulpje bekijken en ze nam meteen wat groens mee om de kale woning wat op te fleuren. Dezelfde middag hadden we drie afspraken gepland met dakkapelspecialisten, waarvan er eentje niet kwam opdagen .

‘s Avonds reden we naar de familie Thielen waar een heerlijke soep (zal ik vertellen dat ie door mijn schuld overgekookt was? ) en Buritos op ons stonden te wachten. Asmara had meegeholpen met eten maken en het smaakte allemaal heerlijk, dus ik weet waar ik een kokshulpje kan lenen over een paar weken . Natuurlijk is het niet leuk als je naar bed wordt gestuurd als er nog bezoek beneden zit, dus Asmara pakte het handig aan door te vragen of ik haar voor wilde lezen. Om negen uur zat ik, na twee boeken en een fantastische imitatie van K3 nog op haar kamer, maar Arno vond het nu toch wel tijd worden voor Asmara om te gaan slapen. Beneden deden we nog een spelletje en pas om één uur (!) doken we onze bedden in.

‘s Morgens werden Roy en ik gewekt door de wekker van mijn telefoon, want we moesten om tien uur weer in onze woning zijn voor een afspraak. Mijn ouders kwamen samen met de kinderen ook langs en ‘s middags reden Roy en ik nog langs de IKEA in Amsterdam en Praxis in Heerhugowaard om wat spullen te kopen. Hoewel je fysiek niet zo heel veel doet op dit soort dagen, slaat de moeheid op een gegeven moment wel toe en we zouden ook nog gaan uit eten om ons vijfjarig jubileum te vieren. Na twee koppen met koffie was ik gelukkig alweer aardig opgeknapt en om kwart over zes reden we naar Groet om te gaan eten bij de Bokkesprong. We hebben heerlijk gegeten en het was gezellig druk. Ik keek weemoedig naar de (stijl)dansende stelletjes in het midden van het restaurant, maar Roy heeft mij verzekerd dat hij dit dus echt nooit zou gaan doen (helaas, net als varen met een bootje of zeilen, hihi). Vandaag konden we uitslapen, maar hoewel ik redelijk op tijd wakker was, ben ik lekker blijven liggen om verder te lezen in mijn nieuwe boek van Dan Brown. Heerlijk!