DVD Première

Afgelopen woensdag zijn Roy en ik naar de galapremière geweest van de nieuwste DVD "Zien" van Marco Borsato. Een paar weken terug was ik een van de eerste winnaars van de prijsvraag bij Sky Radio.

De première vond plaats in het prachtige Tuschinski theater in Amsterdam. Erik en Mathijs kwamen om kwart over vier bij ons en een paar minuten later vertrok ik met 3 keurige heren in smoking en ik zelf in galajapon. Onderweg hadden we gelukkig geen last van files en dankzij onze supernavigator Mathijs (sommige mensen hebben Carin, wij hebben Mathijs ) kwamen we ruim op tijd aan in Amsterdam. In de parkeergarage Waterlooplein kwamen we Bennie en zijn aanstaande bruid Lotte tegen en samen liepen we naar buiten toe. Het was lekker weer, dus die stola die bij de japon zat was genoeg om me voor die tijd wat warm te houden. Maar dat ding gleed elke keer van mijn schouders af. Dat was niet echt een succes!

We hebben even snel een terrasje gepikt bij De Kroon en daar wat gedronken en de heren hebben gesnackt. Ik waagde me daar maar niet aan, want stel je voor dat er een stukje bitterbal op mijn prachtige japon zou vallen! Ondertussen zagen we allemaal mensen in smoking en galajapon naar binnen lopen en de meeste zeiden ons ook vriendelijk gedag. Mathijs grapte nog: "Dat was weer een collega van de Belcompany." Maar het bleek dus dat de echte VIPS boven aan het buffet zaten .

Rond kwart voor zeven zijn we richting Tuschinski gelopen waarbij ik goed moest opletten dat ik niet met mijn hak in de tramrails bleef hangen. Ondertussen vond het riempje aan mijn schoen het ook nodig om elke keer af te zakken, maargoed, ik ben er gekomen . Er stonden inmiddels al wat BP-ers (Bekende Prikborders) waarmee we even lekker konden bijpraten. Het wachten was op de komst van Marco en Leontine. Het werd alleen kouder en kouder en verscheidende onder ons stonden al te klappertanden, maar om kwart voor acht kwamen ze aan. Helaas ben ik niet zo heel lang en door de mensen die voor me stonden ving ik alleen een glimp op van Marco’s krullen. Leontine heb ik helaas niet kunnen zien, maar ik hoorde dat ze er mooi uit zag.

Nadat ze naar binnen zijn gegaan, zijn we met de hele bups gevolgd (eindelijk de warmte in ). We moesten wat trappen op, want we zaten op het 2 balkon en dat was toch wel klus met een lange japon én een stola die elke keer van mijn schouders weggleed, hahaha. Eenmaal boven gekomen hadden we een prachtig uitzicht over de zaal. Dat het ook best hoog was, zag ik toen ik even omlaag keek om BN-ers te spotten. Wendy van Dijk opende de avond met een praatje en daarna begon de film "Zien". Ik ging op het puntje van mijn stoel zitten en niet alleen omdat ik razend nieuwsgierig was, maar ook omdat er anders een stukje doek niet zichtbaar was .

"Zien" is echt een meester(s)werkje geworden. De muziek, teksten, afzonderlijke clips en de rode draad in de film maken het tot één mooi geheel. Ik heb gelachen (vooral om die hele foute miljonair in ‘Zeg het maar’), gehuild (bij de selfmade homevideo over Noa van ‘Alleen’), ontroerd gekeken en geluisterd (‘Afscheid nemen bestaat niet’), glimlachend geswingd op mijn stoel (‘laat me gaan’) en nog zoveel meer. Deze nieuwe DVD heeft mij visueel en muzikaal overdonderd.

Na afloop was er nog een afterparty in de Escape waar we ook naar toe mochten. Eenmaal binnen gekomen was het al behoorlijk druk rond de bar. Op de dansvloer daarentegen was het betrekkelijk rustig. We hebben een drankje gehaald en zijn daarna op de dansvloer vlakbij het podium gaan staan. Ik had geen idee hoe laat het was en hoe laat het miniconcert zou beginnen, maar we stonden in ieder geval vast goed op die plek. Het concert begon met een Binnenkomer en de sfeer zat er al meteen goed in. Marco was erg goed bij stem en ook de band was fantastisch. Veel vrouwelijke fans om me heen slaakte een verheugde zucht bij het zien van Lodewijk, want "Lodi" was er weer bij. Natuurlijk was het concert ook weer veel te snel voorbij (dat heb je met miniconcerten ), maar ik heb ontzettend genoten!