Annemarie's website

Een woensdag die als maandag voelt…

Vandaag was zo’n dag dat het niet echt lekker liep allemaal. Zo’n dag die je eigenlijk alleen op een maandag zou verwachten, maar ja het is woensdag vandaag. Zo’n dag die je ook wel eens kan hebben als je ongesteld moet worden en het is geen maandag, maar ja ik hoef ook niet ongesteld te worden (en al helemaal niet hoeven denken aan een maandag waarop ik ongesteld moet worden). Afijn, het liep dus niet, dat zei ik net al.

Vanmorgen werd ik gewekt door mijn wake up light. Nou gaat dat apparaat een half uur voordat de vogeltjes geluid gaan maken al zachtjes branden en in dat half uur steeds feller branden. Ik word er niet wakkerder door heb ik het idee, althans de eerste paar weken dat ik de lamp had wel, maar nu bevind ik me nog ver in dromenland en word ik ruw gewekt door die kwetterende vogels die ik ingesteld heb. Ik kan ook kiezen voor de radio, bosgeluiden of zeegeruis, maar ik vind vogels wel leuk. Of eigenlijk, de leukste van die ik kan kiezen dan. Ik vind ze niet leuk als ze me wekken, maar dat komt gewoon omdat ik een langzame starter ben ’s ochtends en niet teveel geluiden om me heen wil .

Het begon al niet lekker vanmorgen. Eloy en Shona luisterden niet, ze wilden niet naar boven komen om hun tanden te poetsen. Ik stond mijn tanden al te poetsen en riep met een mond vol tandpasta dat ze onmiddellijk moesten komen. Fout, met een mond vol tandpasta roepen is gewoon dom. (a) De kinderen naar school brengen ging goed, al vergat ik natuurlijk wat dingen (deur op slot doen, tasjes meenemen, etc…) en moest daardoor wel drie keer terug, maar ze waren op tijd.
De rommelpiet was langs geweest op school en had er een bende van gemaakt. Alle kinderen natuurlijk helemaal hyperdepieper, maar ik maakte me na een afscheidskus snel weer uit de voeten.
Toen ik mijn PC aandeed kreeg ik een melding in beeld waarvan ik meteen een zweetaanval kreeg. Ik dacht dat de PC weer bleef hangen (het had gekund op een dag als vandaag), maar nadat ik een cappuccino had gemaakt zag ik toch het welbekende scherm voor me. Ik kon aan het werk. Dat ging vrij soepel moet ik zeggen, maar ja die berg werk die ik gisteren opeens op mijn toch al hoge stapel erbij kreeg droeg niet echt bij aan een ontspannen werkhouding. Afijn, ik heb mijn zegje gedaan en maandag praten we verder.

Vanmiddag wilde ik met Eloy gaan zwemmen, want hij mag zaterdag voor zijn A afzwemmen. We komen bij het zwembad aan, is het alleen moeder-dochter zwemmen. Dat schijnt iets nieuws te zijn, maar ik vond het knap stom, zeker als zaterdag kinderen moeten afzwemmen. Dat heb ik dus ook gezegd. Met een boze Eloy reed ik weer naar huis. Hij belde de buurvrouw en vroeg tot hoe laat de Sint & Piet meet & greet was in het restaurant hier in de wijk. Dat was tot drie uur, dus we zijn er maar gelijk naar toe gefietst. Het was niet druk en Eloy was vrij snel aan de beurt om bij de Sint te komen. Een foto werd gemaakt, een praatje ook en ja toen maar weer weg. Eloy wilde niks drinken en ik wilde nog even boodschappen doen. Dat wilde Eloy natuurlijk niet, maar nadat hij van mij het toetje mocht uitzoeken ging hij overstag. Bij de groente afdeling werd ik gebeld, de buurvrouw. Of we al bij de Sint waren. Nou daar kwamen we net vandaan en ik was in de veronderstelling dat zij al geweest waren. Heb ik natuurlijk weer verkeerd begrepen (want het was immers woensdag maar het voelde als een maandag). Gelukkig is het vlakbij, dus wij gingen weer naar de Sint. Eloy hoefde nog steeds niks te drinken en ik nam een kop thee. Kletste wat, lachte wat en bedacht me dat die Sint/Piet Meet&Greet toch ook wel anders kon, maar wie ben ik .

Nadat we weer thuis waren bedacht ik me dat er nog een aantal dingen gedaan moesten worden, maar ik ben er niet aan toe gekomen. Ik weet eigenlijk ook niet waarom, maar er kwam dus niks uit mijn handen. Volgens mij is het nog steeds een beetje de nasleep van vorige week en het slaap tekort dat me parten speelt. Ik neem me ook elke keer voor op tijd te gaan slapen, maar heee… het is nu al 23:53 uur en ik ben nog mijn log aan het updaten.

Volgens mij moet ik maar eens gaan douchen (anders blijf ik zo naar paard ruiken) en dan mijn bed in, hopende op een mooie droom en een betere dag morgen…