Eloy uit logeren

Afgelopen woensdagavond kwam mijn moeder naar Heerhugowaard en donderdag vertrok ze met Eloy weer richting Arnhem. Dit was de eerste keer dat Eloy echt is wezen logeren voor een paar dagen. Roy en ik hadden op donderdag en vrijdag onze handen dus vrij om te gaan klussen.

Eerst hebben Roy en ik samen mijn moeder en Eloy naar het station gebracht. We hadden allebei al een paar keer gezegd dat Eloy met oma in de trein mocht. Ik hield mijn hart vast, want wat als hij niet zou willen? Er speelden zich al hele drama’s af in mijn fantasie. Gelukkig liep het allemaal erg soepel, al had ik wel even een brok in mijn keel toen ik Eloy heel sneu naar buiten zag kijken toen hij in de trein zat met mijn moeder en wij op het perron (zo vrolijk als mogelijk was) hen stonden uit te zwaaien.
Een uurtje later belde ik mijn moeder op haar mobiel om te vragen hoe het ging en ik was natuurlijk ook nog benieuwd of Eloy gehuild had. Gelukkig was dit niet het geval, maar hij was wel wat timide zei ze. Ik zei dat hij na Utrecht wel los zou komen , en dat bleek ook het geval te zijn, hahaha. Verder was de reis goed verlopen en Eloy vond het allemaal wel interessant.

Roy en ik hebben ons lekker kunnen uitleven met schuren, schilderen, gipsplaten bevestigen, naden dichtstoppen en nog meer van die klusgein. We zijn aardig opgeschoten. We zagen soms wit van het fijne stof wat vrij kwam van het schuren (zo fanatiek waren we ).

Donderdagavond zijn we naar het Friendsconcert in Rotterdam geweest. We hadden via mijn werk kaartjes gekregen (gelukkig zitplaatsen ). We zaten op de tribune precies achter het mengpaneel. Mooi in het midden van de zaal en het zicht was top. We hebben beiden genoten van het concert en eigenlijk was het al afgelopen voor ik er erg in had. Toen Marco opkwam was ik bij mezelf aan het nagaan wie we nog niet gehad hadden van de artiesten, maar Marco was de (knallende) afsluiter. Daarna nog even met mijn collega’s gepraat en wat andere bekenden die vooraan bij de uitloop van de catwalk stonden. Dennis en Sander wilden proberen of ze ook nog naar de afterparty konden, maar een dag later hoorde ik dat dit niet was gelukt omdat het “vol” was. Achja, zelf geef ik niet zoveel om afterparty’s, het is wel leuk hoor, maar geen echte must voor mij. Jammer was het wel, want de afgelopen week hebben we (de Qballen ) aardig wat (net-op-het-laatste-moment-aangeleverd) werk nog moeten verzetten.