Even de neus snuiten

Hij ging even een WC-papiertje pakken om zijn neus te snuiten. Afijn een half uur later was hij de WC weer uit. Ik heb het over Eloy. Ik hoor hem nog zeggen: “Evuh papiertje pakkuh voor neus. Neusje bah!” “Ja hoor, is goed jongen, doe jij dat maar even.” Ik was ondertussen bezig met eten koken en stond met mijn rug naar de WC-deur. Op een gegeven moment hoorde ik Eloy roepen: “Mamaaaaah! Deur open doen!” Wat bleek nou? Eloy had de deur van binnenuit op slot gedraaid. *oei*.

Gelukkig raakte hij niet in paniek, maar wat Roy en mijn vader ook probeerden, ze kregen het slot van de buitenkant niet open. Niet met een schroevendraaien, niet met een nijptang en ook niet met een boor. Ook Eloy lukte het niet om aan de binnenkant het slot de goede kant op te draaien.
“Ojee, wat nu?” Ik zei voor de gein: “Tegen de tijd dat ik klaar ben met koken hebben jullie Eloy er wel uit hè?” Ondertussen hoorde ik Eloy zeggen dat hij eruit wilde, maar er was gelukkig geen paniek te bespeuren in zijn stem.

Roy en pa besloten om de pinnen uit de scharnieren van de deur te halen om zo de deur te kunnen openen. Maar helaas bleef deze aan de onderkant steken. “Wat nu?!” Ondertussen waren er al wat beschadigingen aan het mooi geverfde houtwerk ontstaan. Maargoed, Eloy moest er wel uit. Roy besloot om de afdeklatten voor het raam weg te halen en dan het raam eruit te halen. Maar dit zat zo goed vast (met stopverf ), dat deze optie ook jammerlijk faalde. Uiteindelijk hebben we de buurman erbij gehaald, die met een grote klauwhamer de deur aan de scharnierkant open heeft gemaakt. Ik weet niet of het indruk heeft gemaakt op Eloy, hij stond wel eventjes beteuterd te kijken, maar ging daarna weer vrolijk verder met spelen. Ondertussen was ik klaar met koken, dus we konden meteen aan tafel.