Extreme berichten in de media

Verdrietig, machteloos, kwaad, er niet met mijn hoofd bij kunnen… zo voel ik me na het lezen en horen van alle berichten rondom de moord op Theo van Gogh… Eigenlijk weet ik helemaal niet hoe ik moet omschrijven hoe ik me precies voel bij al deze afschuwelijke berichten die in de media verschijnen. Ik vraag me alleen wel steeds meer af in wat voor wereld ik over twee maanden mijn tweede kind zet. Het is een idiote wereld aan het worden. Of zijn we in Nederland massaal gek aan het worden en zijn er enkelen onder ons al helemaal aan het doorslaan naar het extreme? En dan heb ik het niet alleen over de denkbeelden die de moordenaar van Theo van Gogh nastreeft, maar ook over mensen die hun ex van het leven beroven en daarna de hand aan zich zelf slaan en een kind achterlaten welke nu geen ouders meer heeft.

Langzaam aan kan je maar beter je eigen mening voor je houden. Voor je het weet heb je een knal op je kaak te pakken, of erger, een mes tussen je ribben of een kogel in je hoofd. Jammer dat dit milieu langzaam aan als een olievlek over onze samenleving verspreid wordt…