Fanclubdag 2005

Het is zondag en wat doe je op een zondag als deze en je bent lid van Tifosi di Marco Borsato? Juist, je gaat naar de fanclubdag! En jawel, deze werd vandaag gehouden in Westzaan in het uitgaanscentrum Lexion. Mathijs zou mij om tien uur ophalen. Mathijs kennende (hahaha!) komt hij altijd ruim te laat, dus vandaag ook. Maar dat mocht de pret niet drukken, want we hadden een leuke en gezellige dag voor de boeg. Nadat we Erik hadden opgehaald reden we op aanwijzingen van Eva TomTom (ook wel bitch, snol of trut genoemd) naar Westzaan. We dachten even dat Eva haar dag niet had, want we zaten echt in de middle of knowhere. Maar op een gegeven moment zagen we vanaf de dijk waar we op reden een groot parkeerterrein én heel groot Lexion staan, dus we zaten wel goed (gelukkig maar).

Er stond een enorme rij buiten, maar gelukkig konden we snel naar binnen. Eenmaal binnen kwamen we in een zaal met kraampjes en heel veel bekende gezichten. Dus hier en daar hebben even ‘Hallo’ gezegd en per keer ‘Hallo’ ook drie zoenen uitgedeeld . Het was inmiddels bijna twaalf uur en we werden verwelkomd door Ben Brand en daarna door Marco himself.

Het was enorm druk, maar mijn plaatje in de deuropening was wel lekker, al had ik op dat punt slecht zicht op het podium vanwege een pilaar en een stapel geluidsboxen. Met mijn camera in de aanslag probeerde ik wat foto’s te maken, maar helaas was de afstand te groot en ben ik ook nog niet zo bedreven in de binnenfotografie. Mathijs, Thomas en Erik was ik ondertussen kwijt, dus ik ben even rond gaan lopen. Het is best grappig dat je heel veel bekende gezichten ziet op zo’n dag en ook mensen waarvan je zegt: "Hee, wat doe jij nou hier?!" Zo zag ik bijvoorbeeld iemand van het kinderdagverblijf en zij vertelde dat haar zwager weer de buurman was van Nathalie. It’s a small world.

Halverwege de dag traden eerst Ferry, Ton en Tessa op en daarna gaf Marco met zijn bandje een mini-concert. Ik had inmidddels Mathijs en Thomas gevonden en zij stonden op een tafeltje bovenop het balkon. Even later stond ik ook op een tafeltje (dankzij Thomas, de schat!) en vanaf daar had ik best een goed zicht op het podium, dus kon ik heerlijk van het optreden genieten. Om vijf uur werden de winnende lotnummers van de loterij bekend gemaakt. Helaas geen prijs voor mij, ik zat 1 nummer naast de prijs van de geplastificeerde hoes van ‘Als geen ander’. Die was gevallen op 329 en ik had nummer 327 en 328 (wit). Ook het aantal rolletjes pepermunt had ik niet geraden (ik zat er ruim boven, hahaha, alleen het gewicht had ik goed ). Moe, voldaan en nog nagenietend reden we met behulp van Eva weer terug richting Alkmaar.