Fanclubdag in Nijkerk!

Het grootste gedeelte van de mail is weggewerkt, althans de mail die ik dan ontvangen heb n.a.v. de fanclubdag gisteren. We hebben het geweten hoor in de Internethoek gisteren dat de weblogjes enthousiast werden aangeprezen door Marco. Helemaal goed ook natuurlijk, want het is gewoon superleuk om te webloggen met gelijkgezinden, toch? De Borsatoweblogjes is toch ook wel een beetje ‘mijn ding’ en ik heb heel veel plezier aan het werk dat het met zich meebrengt.

Gisteravond zag ik de vele registraties al binnenstromen en ook vandaag bleef die stroom nieuwe webloggers binnenkomen. Ook mensen die in het verleden een weblog hadden geregistreerd wilden weer actief meedoen en werden op weg geholpen.

Maar even terug naar gisteren. Erik (tsja… niet zo’n actieve logger ;p) bleef een nachtje slapen en ’s morgens iets na half acht stapten we in de auto om Daniëlle op te halen. We reden met z’n drietjes naar Nijkerk en nadat we de auto geparkeerd hadden liepen we naar de achterkant van de lokatie waar alles die dag zou plaats vinden. Inmiddels was al een groot gedeelte van de spullen uit de bus geladen en we hielpen nog snel even mee met het laatste beetje. Niet veel later konden we binnen aan de slag. De vrijwilligers die dit jaar nieuw waren kregen een rondleiding en de inmiddels redelijk vaste groep ervaren vrijwilligers begonnen vast met de opbouw van o.a. kraampjes, sjouwen van spullen naar de juiste plekken, etc… We zijn lekker bezig geweest en nadat het grootste gedeelte was opgebouwd en uitgestald snakten we naar koffie en thee. Intussen was Marco ook al ge-arriveerd en liep rond.

Marlies riep dat ik naar Nathalie toe moest en niet veel later zat ik met Patrick boven voor de test van de powerpoint presentatie. Helaas kwam de beamer pas om 11 uur en ook moest er nog een laptop geregeld worden. Gelukkig nam Patrick dit op zich en ik vertrok weer richting mijn plekkie in de internethoek.
De laptops waren inmiddels aangesloten en we hadden ook internetverbinding. De tijd ging snel en voor we er erg in hadden was het tijd om de deuren te openen. Mijn eerste taak was kaartjes controleren en met een nietjesuithaalding te voorzien van gaatjes (ik weet niet wie zo briljant creatief was, maar het werkte super!). Sommige mensen gaven aan dat we niet door Marco mochten prikken en dat probeerden we ook niet te doen natuurlijk, het kaartje was er veel te mooi voor!
Het ging allemaal vrij snel, zo snel zelfs dat er een file ontstond voor de garderobe. Tegen elf uur haastte ik me richting de beamer die er inmiddels stond en maakte kennis met Daniël. Hij was de beamerman en nadat ook de laptop aangesloten was namen we de powerpointquiz nog even door. In de kleedkamer sprak ik Ben Brand ook nog even kort over de quiz en hij vroeg me hoe je ‘X Colpa Di Chi’ uitsprak. Nou is mijn Italiaans niet echt fantastisch, dus ik raadde hem aan om het aan een Italiaan te vragen, er liep vast wel ergens een Italiaan rond .

Na de quiz en nadat ik Daniël had bedankt liep ik richting de internethoek, dat zou mijn plek voor de rest van de dag zijn. Het was inmiddels aardig druk daar en Ine, Stefan en Martine hielpen iedereen waar we konden. Het was zo druk dat we nauwelijks de tijd hadden om te eten of te drinken. Ik voelde hierdoor een knallende hoofdpijn opkomen, maar gelukkig was iedereen zo relaxed dat ik tussen het uitleggen door wat happen van mijn broodje kon nemen. Stefan was voorbereid en gaf me een paracetamol en uiteindelijk trok de hoofdpijn weer weg. Voor we het door hadden was het tijd voor het optreden. Het werd al snel rustiger en we besloten op te gaan ruimen. De dag is werkelijk omgevlogen! Het was ontzettend hard werken, maar zo ontzettend leuk allemaal! Bij de kassa stonden we nog wat na te praten en Nathalie gaf nog even door dat Marijke, Angelique, Anneke en ik rond half zes klaar moesten staan. Nadat Marco en band klaar waren met optreden gaven we de bandleden bloemen en niet veel later stonden wij ook op het podium met een grote bos bloemen, gebracht door Asmara. Marco bedankte ons en alle vrijwilligers. Het enige wat ik hiervan nog weet is dat ik alleen de eerste rij zag en de lens van de camera van Maarten, hahaha!

Daniëlle trof ik in lichtelijke paniek bij de kassa aan. Mensen kwamen kijken of ze nog wat hadden gewonnen bij de loterij, dus we pakten alles wat nog niet opgehaald was uit. Gelukkig waren er toch nog enkele geluksvogels die hun prijs kwamen ophalen en de rest hebben we weer keurig in een doos gedaan. Alle spullen werden door iedereen die meehielp naar de zaal gebracht waar wij onze meet en greet met Marco hadden. Heerlijk om alle blije en toch ook wel vermoeide koppies van de vrijwilligers te zien. We hadden allemaal keihard gewerkt deze dag en genoten van dit laatste leuke moment en afsluiting van de dag. Iedereen werd op de foto gezet, lieve woorden werden gezegd, knuffels en zoenen werden gegeven en Marco en zijn Angels werden in de watten gelegd door de vrijwilligers met cadeautjes. Helemaal lief!

Echt helemaal brak reden Daan en ik weer naar Almere waar we bij de McDrive een lekkere (ongezonde) hap aten. Nadat ik Daantje thuis had afgezet reed ik ook naar huis en vloog mijn Roy om de hals. We kletsten heel even, maar ik moest nog wat doen voor War Child, dus ik zat ook weer snel achter mijn pc. De mailtjes met vragen kwamen ook binnen en die heb ik ook maar meteen beantwoord zodat nog meer logjes geregistreerd konden worden. Gisteren en vandaag zijn er enorm veel geregistreerd, dus Marco: Good Job!!

Van Angelique kreeg ik ook nog deze foto doorgestuurd, zeg nou zelf: Plaatje toch?