Feestelijke dagen achter de rug

Afgelopen dagen waren één groot feest. Eloy werd afgelopen donderdag vijf jaar, en iedereen die het maar wilde horen heeft dat persoonlijk van Eloy gehoord . We vierden zijn verjaardag niet donderdag, maar vandaag. Op donderdag begon hij al met vragen: "Wanneer komen de mensen nou op mijn verjaardag?" Hij vond het niet leuk toen ik vertelde dat de mensen zondag (vandaag dus) zouden komen. Hij werd er zelfs boos om, maar toen ik hem vertelde dat hij dan gewoon vier dagen jarig zou zijn was hij weer gerustgesteld.

Toen we donderdag op school aankwamen stond de verjaardagsstoel al klaar en van de juf kreeg Eloy een prachtige verjaardagsmuts. Ik liet de traktatie (een schatkist gevuld met ‘goud zakjes’ achter op het aanrecht en gaf mijn grote mannetje nog snel een kus en knuffel. Hij zat wat verlegen te wachten op wat zou komen.

Thuis hing ik de vlaggetjes buiten nog op en ruimde in huis het één en ander op. Toen ik Eloy om twaalf uur weer uit school haalde kwam hij helemaal blij naar buiten, als een echte jarige.

‘s Middags bleven we met z’n drietjes lekker thuis. Opa en oma belden, evenals oma Ans. Maar Eloy had het veel te druk met spelen buiten . Ook belden mijn zusje, Rob en Berend helemaal uit Canada. Ik heb veel moeite gedaan om Eloy uiteindelijk aan de telefoon te krijgen. Aan het einde van de middag werd hij van alle indrukken en spanning toch wel heel erg dwars, dus ik was blij toen Roy weer thuis kwam. We hebben heerlijk patat gegeten en als toetje nog een stuk vlaai. Daarna bracht Roy de kinderen naar bed en kwam ik beneden een beetje bij van de dag.

Vandaag vierden we dan echt Eloy zijn verjaardag. Mijn ouders, schoonmoeder, vrienden van ons, twee klasgenootjes en enkele vriendjes uit de straat kwamen langs voor het feestje. Voor de kinderen had ik kleine cake-jes gebakken die ze zelf mochten versieren met slagroom, hageltjes, chocolade versiersel en kleurpennen. Ik hoorde Jara meteen roepen dat dit het leukste feestje was waar ze ooit was geweest. Nadat de kinderen hun cake ophadden en de grote mensen waren voorzien van zelfgebakken appeltaart, vlaai en thee of koffie mocht Eloy op de stoel gaan zitten om de cadeautjes uit te pakken. Hij is goed verwend met cadeautjes van Cars, Spiderman, een overgooisetje bestaande uit twee handschoenen met klitteband en een bal en nog meer leuke dingen. Aan zijn gezichtje zag ik dat hij enorm genoot van alle aandacht en dat hij niet kon wachten om met alles te spelen. Shona kreeg een prachtige roze tas (een varkentje) en die viel ook erg in de smaak bij haar.

De kinderen vermaakten zich samen prima en speelden heerlijk buiten, met dank aan het droge weer. Ik had ook nog een spelletje bedacht, maar dat pakte iets anders uit dan de bedoeling was. Gelukkig was iedereen na het spelletje toch wel tevreden. Daarna vermaakten ze zich weer met speelgoed of buiten op straat. Binnen kletsten we met elkaar en aten tussendoor wat toastjes of dronken fris, koffie of thee.

Rond half vijf warmden we de oven weer op voor broodjes en werd de frituur aangezet voor patatjes. De groten aten aan de grote tafel en de kleinen aten aan de kleine tafel. De kinderen waren allemaal lekker aan het eten samen en ik genoot van dat moment. Uiteindelijk vond ik het wel tijd om de kinderen weer naar huis te bonjouren. Ik belde bij hun moeders aan om te zeggen dat het feestje voorbij was, maar dat ze nog wel op straat aan het spelen waren met elkaar. Roy bracht Mila nog naar huis en ik probeerde Eloy naar binnen te krijgen, maar die wilde natuurlijk niet . Shona wilde op de bank voor de TV even bijkomen van de drukke dag en ze keek (geheel op haar eigen verzoek) naar "rood" (Marco Borsato ).

Morgen staat een rustige dag in de planning. We moeten even de batterij opladen voor de komende school- en werkweek .

Dolly Dots

Gisteren ging ik samen met vijf andere gezellige meiden een avondje ‘Dotten’ in Rotterdam. Een paar maanden geleden werd bekend dat twintig jaar na hun afscheid de Dolly Dots een reünie concert zouden geven. Twintig jaar geleden was ik dertien en fan van de Dolly Dots. Een enorme poster sierde mijn kamer en ik schreef geregeld met een nichtje van mij over de Dolly Dots.

Bij dit concert wilde ik absoluut zijn en op het prikbord van Marco verscheen een topic over de Dots. Dian, super-DD fan regelde kaartjes voor Nathalie, Marlies, Marijke, Daniëlle, zichzelf en mij en zo verzamelden wij ons in Rotterdam. We aten gezellig een hapje in La Place en toen we rondkeken zagen we dat 95% van de mensen die daar zaten vrouwen van onze generatie waren. Met onze buiken goed gevuld liepen we vanaf het winkelcentrum Zuidplein richting Ahoy en sloten aan in de rij voor de Arena. Eenmaal binnen vonden we een mooi plekje links van het podium. We zetten onze tassen voor ons op de grond (anders swing je toch minder vrij ) en wachtten op wat zou gaan komen. Een DJ vermaakte ons met heerlijke hits uit het verleden en rond half negen begon de show. Een groot gordijn viel naar beneden en daar stonden zes prachtige dames geheel in het wit gekleed. Ik kreeg een weemoedig gevoel van binnen en slikte de brok in mijn keel weg. Geen tijd voor tranen nu, er moest gedanst en volop meegezongen worden!

Ze begonnen met het nummer "Do you wanna wanna" en het feest in de zaal barstte meteen los. De hele avond hebben we staan swingen en zingen. Het was g-e-w-e-l-d-i-g! Toen ik drinken ging halen (van dat meezingen krijg je echt dorst) kon ik mijn vijf Dotjes niet meteen terug vinden. Ik vroeg of iemand mijn kartonnentje met zes bekers vocht wilde vasthouden en belde Marijke met het verzoek om te gaan zwaaien. Marijke zwaaide zich bijna een arm uit de kom, maar ik stond al te ver naar voren, dus pas toen ik me omdraaide zag ik haar staan zwaaien. Het was natuurlijk veel te snel voorbij en bij het eind nummer vloeiden enkele tranen bij deze of gene. Om onze groupie-reputatie hoog te houden liepen we na afloop naar de artiestenuitgang. Helaas begon het te druppelen en om te voorkomen dat we in een stortbui pas naar de auto zouden lopen, liepen Marlies, Daniëlle en ik vast richting de auto van Nathalie om daar te wachten. Nathalie, Dian en Marijke bleven bij de artiestenuitgang staan om op de Dolly Dots te wachten. Ik las vanmorgen dat Dian na afloop met alle zes de Dolly Dots op de foto is gegaan. Helemaal super voor haar.

We snackten nog even bij de McDonalds wat lekkers naar binnen en nadat Marlies en Daniëlle waren afgezet werd ik ook keurig voor mijn deur afgezet. Eenmaal binnen smste ik Nathalie of zij ook veilig was thuisgekomen en nadat ik een bevestiging binnenkreeg dook ik onder de douche en daarna in bed. Het was leuk en ik geniet na van de afgelopen dagen!

Lees op de log van Nathalie, Marlies en Dian ook de verslagjes over ons Dolly Dots uitje.
En ook Daniëlle en Marijke hebben inmiddels hun verslag online staan.