Foto(kopietje)

Foto’s… ik ben er gek op en ik kijk dan ook graag terug in mijn fotoboeken. Nu het digitale tijdperk zijn intrede heeft gedaan kijk ik ook vaak op mijn computer terug naar de foto’s die ik gemaakt heb. Meestal zijn het foto’s van mijn kinderen (ze zijn een dankbaar onderwerp om te fotograferen). Ik neem helaas niet de moeite om deze foto’s af te drukken om ze vervolgens in een album te plakken. Want zo’n fotoalbum heeft toch ook wel z’n charme. Overigens kan je tegenwoordig heel makkelijk online een album samenstellen, foto’s inplakken is dan eigenlijk niet meer nodig.

Twee weken geleden was ik druk bezig een fotoalbum samen te stellen voor mijn schoonmoeder, omdat ze binnenkort geopereerd wordt en ze graag foto’s van ons wilde hebben als ze in het ziekenhuis ligt. Leuke foto’s uitzoeken is een hele klus, vooral omdat het er zoveel zijn en omdat mijn kinderen natuurlijk heel erg leuk zijn (al zeg ik het zelf ). Ik moest voor het album 40 foto’s hebben en heb een strenge selectie gehouden; Geen foto’s uit dezelfde serie en ongeveer evenveel foto’s van Eloy als van Shona en een enkele foto van Roy en mij. Het is gelukt en de HEMA doet de rest.

Op onze logeerkamer hebben we een open kast waar al mijn fotoalbums in staan. Foto’s van vroeger, foto’s van vakanties, trouwfoto’s, etc. Eloy en Shona vinden het ook leuk om foto’s te bekijken en zo zaten we een keer met z’n drietjes foto’s van vroeger te bekijken. Het was zo grappig om te horen dat Shona zichzelf of Eloy herkende in foto’s van mij. Ik zien inderdaad ook gelijkenis, het lijken soms wel kloontjes van mij. Tegelijkertijd vind ik het zo jammer dat we heel weinig foto’s van Roy’s jeugd hebben. Dit weekend gaan we naar mijn schoonmoeder, ik zal eens vragen of zij tijdelijk wat oude foto’s kan missen .