Gebroken nacht

Vannacht sliep Eloy bij ons op de kamer, omdat Berend ook bij mijn ouders logeerde. Mijn zusje en Rob zitten op moment van schrijven namelijk in het vliegtuig op weg naar Canada. Berend, mijn neefje en zoon van mijn zusje, slaapt de aankomende week bij mijn ouders en de week erna bij de moeder van Rob.

Berend heeft begin dit jaar ontzettend last gehad van het RS-virus en is hiervoor zelfs opgenomen geweest in het ziekenhuis, maar hij kampt nu nog steeds met een nasleep hiervan. Het kleine mannetje is nog vaak aan het hoesten en proesten en met name ‘s nachts heeft hij last van slijm. Zo ook vannacht. Hij heeft het hele huis wakker gehouden. Eloy werd wakker van het gehuil, net als wij overigens, maar Eloy was ook meteen klaar wakker. En omdat hij bij ons op de kamer sliep, ging hij meteen ook hele verhalen ophangen over de wasmachine (die daar ook staat) en over donker en lampen die aan moeten. Want als die lamp niet aanging, dan wilde meneer ook niet gaan slapen. Dat is namelijk “eng mama”. En dat om kwart over vier (!) . Uiteindelijk is Eloy toch weer gaan slapen en sliep hij tot half tien. Berend heb ik drie keer gehoord vannacht.
Gelukkig slaapt Eloy normaal de hele nacht door, dus ik hoop dat hij dat de komende nacht ook doet (hij slaapt nu weer op de logeerkamer en Berend slaapt bij mijn ouders op de kamer) . Maar we zullen wel zien. Arm kereltje die Berend, voor hem zal het ook niet makkelijk zijn…