Geen dwarsligger
Gisteren zijn we naar het ziekenhuis geweest voor de eerste controle daar. De laatste vier weken van mijn zwangerschap zullen de controles plaats vinden in het ziekenhuis. Jeetje…, de laatste vier weken zijn ingegaan! We werden keurig op tijd geholpen en na wat algemene vragen mocht ik plaats nemen op de behandeltafel voor een echo. Onee, eerst voelde de gyn met handgrepen of ze zo kon bepalen hoe de baby ligt. Volgens haar ligt de baby met het hoofdje naar beneden en nadat ze een echo had gemaakt bleek dat ook zo te zijn. Thank God! Ze zei ook dat de baby al een klein beetje was ingedaald, maar dat er nog genoeg ruimte was. Hopelijk bedenkt het hummeltje zich niet om nog even snel om te draaien
.
Ik ben blij dat ik geen kering in het vooruitzicht heb, want daar zou ik heel erg tegenop zien. Nu kan de baby hopelijk via de normale weg geboren worden en hoe stoer het ook klinkt, ik kijk daar naar uit! Het lijkt me een enorm bijzondere ervaring om op eigen kracht een kind ter wereld te zetten. Een bevalling via keizersnede is toch anders. Ook al hadden we die keuze vorige keer bij Eloy bewust van te voren gemaakt (hij lag in een stuit), ik had toch het gevoel dat er een stukje ontbrak. Ook omdat ik niet echt last heb gehad van weeën (ja hele lichte) en dus ook niet een lange tijd deze heb hoeven op te vangen. Het was heel simpel: de vliezen braken, we gingen naar het ziekenhuis (met lichte weeën), na anderhalf uur werd ik de OK opgereden, daar kreeg ik een ruggenprik en na een kwartier was Eloy geboren. Ok, ik heb wel vijf dagen in het ziekenhuis gelegen, met pijn in mijn buik, ik kon me moeilijk bewegen en het herstel duurde vrij lang. Tot overmaat van ramp kreeg ik acht weken erna ook nog eens een blinde darm ontsteking, dus moest ik weer voor 3 dagen naar het ziekenhuis. Al met al was mijn bevallingsverlof toen niet zo rustig
. Maar goed, uiteindelijk is het allemaal wel goed gekomen, hahaha.
Nu begint de nesteldrang al aardig toe te slaan. Ik wil het gewoon allemaal klaar en af hebben. Helaas is dit nog niet het geval :-S. De babykamer is bijna af, eigenlijk moet de vloerbedekking erin, dan kan het bedje, kast en commode er ook in, maar goed… hopelijk deze week en anders ga ik heel hard huilen!
.
Roy heeft de doos met kleertjes te voorschijn gehaald en ik ben driftig aan het wassen geslagen. Rompertjes (zoooo schattig klein), lakentjes, slaapzakje, de bekleding van de maxi cosi ligt in bad in een sopje, luierpakjes, etc… Alles wat schoon is, ligt voorlopig in mijn kast opgeslagen. Het alarmlijstje met telefoonnummers is gemaakt, de proefdruk van het geboortekaartje is goedgekeurd, de enveloppen zijn geschreven, de geboortezegels zitten er op, we hebben namen bedacht (heel belangrijk!), oppas geregeld voor Eloy mocht het zo ver zijn. Eigenlijk zou het nu dus gewoon rustig afwachten moeten zijn, maar dat woordje “rustig” laat ik deze week nog maar even weg. Hopelijk volgende week…
Comments are closed.