I did it!
Deze drempel ben ik over. Ik ga wel meerdere drempels over in mijn leven en de ene neem je wat makkelijker dan de ander. En voor sommige drempels heb je de hulp van wat mensen nodig. Zo ook vandaag. Ik ben niet iemand die graag in de belangstelling staat en ik ben ook niet iemand die het leuk vind om veel ogen op zich gericht te hebben. Ik ben meer iemand die het liefst achter de schermen actief is, ik sta het liefst tussen de massa en niet op het podium zeg maar. Maar voor sommige dingen moet je toch even uit de massa stappen en het podium betreden. Morele steun is dan erg prettig.
Sommige lezers zullen zich gaan afvragen waar ik het over heb. Andere lezers hebben misschien deze week wel dezelfde drempel genomen. Ik heb het over de drempel van de Talpa truck. Nou is het niet zo heel moeilijk om de letterlijke drempel te nemen. Maar dan sta je in de truck en moet je met een karoakeset voor de camera een liedje gaan meezingen. En dat allemaal voor een kaartje voor het exclusieve concert van Borsato & Friends aankomende week. Nou mooi dat ik dat niet alleen zou gaan doen. Brrr, ik krijg nu weer rillingen ervan. Gelukkig had ik uiteindelijk de steun van vier lieve mensen die meezongen.
Voordat ik weg wilde gaan checkte ik nog even hoe laat de bus naar Alkmaar zou vertrekken toen Nathalie vroeg of ik met haar en Aron en Asmara wilde meerijden. Graag natuurlijk! Erg lief aangeboden ook.
Eenmaal in Alkmaar aangekomen was het helemaal niet druk bij de Talpa truck. Susan, Marc, Tineke en hun kinderen kwamen niet veel later aan en Susan begon aan haar zoveelste poging om mij over te halen om te gaan zingen. Zij had eerder deze week al kaartjes gewonnen. DaniĆ«lle probeerde me via MSN ookal over te halen en ‘s morgens vond ik zelfs nog een mailtje van Daan dat ik beslist moest gaan zingen.
Uiteindelijk zei Susan dat ze wel met me mee wilde zingen. Dus zo gezegd, ik ging me inschrijven.
Erik arriveerde enkele minuten later samen met Marijke, Richard en hun kinderen. Uiteindelijk stonden we met 5 mensen in de truck te zingen. Heel gezellig en ik had totaal geen zenuwen meer. Achteraf ben ik blij dat ze me over de drempel hebben geholpen. Thanks all!
Op dit moment zit ik te denken dat ik het zelfs leuker vind dat ik deze “angst” heb overwonnen dan dat ik er kaartjes mee kan winnen. Natuurlijk is dat laatste enorm leuk en daar deed ik het in de eerste plaats ook voor. Maar achteraf bekeken ben ik het meest trots op mezelf.
Comments are closed.