In vogelvlucht de laatste periode…
Even bijpraten hoor, ik heb alweer een tijdje niet ge-update (a).
Ik heb het al eens eerder genoemd en ik kies er natuurlijk zelf voor, maar het is gewoon erg druk. Ik maak veel uren aan de pc, is het niet voor werk, dan is het wel voor de fanclub, is het niet voor de fanclub, dan is het om op de hoogte te blijven van al het nieuws uit de wereld en anders om deze of gene te helpen. En ja ik kies er natuurlijk zelf voor, want het is allemaal zo leuk en nee er bestaan nog geen dagen van 36 of 48 uur (en dat is maar goed ook
). Dus even in vogelvlucht wat ik de laatste tijd heb meegemaakt, maar waar ik geen puf voor had om dat te loggen.
Een groot project op mijn werk werd stop gezet, tot grote frustratie want we zijn zo dichtbij. Hals over kop hebben we versneld een nieuwe tak binnen onze diensten opgezet waarbij veel gelezen, genoteerd en opgeslagen moest worden. In korte tijd hebben we hiervoor snel pagina’s op onze website moeten aanpassen. Kort daarna hoorden we dat het grote project toch weer doorgang kan vinden, dus dat werd weer omschakelen. Allemaal erg leuk, maar het vergt enorm veel van mijn concentratie. Per 1 mei werk ik 24 uur per week i.p.v. 20 uur en om die uren in te delen moet ik een modus vinden tussen werk, gezin en man.
Woensdagavond is mijn paardrij-avond. Ik doe dit al een tijdje niet meer samen met Nathalie in één les (ze is overgestapt naar de dinsdag), maar ik kijk er elke woensdag naar uit. De groep waarin ik les is een erg leuke groep en het niveau van de les ligt me ook wel. Afgelopen woensdag waren we maar met vier mensen (en paarden natuurlijk) en we hebben heel veel verschillende leuke dingen gedaan. Ik had ook een vrij makkelijk paard moet ik eerlijk zeggen en Carry complimenteerde me een paar keer en dat is natuurlijk altijd erg leuk om te horen. Ik droom (al jaren) van mijn eigen paard, maar helaas heb ik daar de financiën én tijd niet voor. Het omgaan met paarden is ook een soort van onthaasten voor me. Mochten we ooit de staatsloterij winnen dan overweeg ik een opleiding te volgen in paard en management
. Volgende week gaan Daniëlle, Nathalie, Asmara en ik weer een rit maken op IJslanders. Helaas gaat Ine niet mee, al ben ik heel blij voor haar dat ze haar vroegere ‘IJslandse’ vrienden weer heeft gevonden en inmiddels alweer een ritje achter de rug heeft op haar ‘Liefde’.
Eloy en Shona maken grote sprongen in hun ontwikkeling door. Shona gaat steeds beter praten, ze is sneller over haar verlegenheid heen en thuis kletst of zingt ze ons de oren van ons hoofd. Eloy eet de laatste tijd alsof hij een lintworm moet voeren, maar hij schiet gewoon de lucht in qua lengte. Op school doet hij het erg goed en toen ik in de klas kwam voor het rapportgesprek zei de juf: “Eigenlijk kan je ook meteen wel weer gaan, want wat moet ik nou nog zeggen over dat heerlijke kind van je!”:-L Elke dinsdag hikt hij tegen de zwemles aan, maar stapje voor stapje gaat het steeds beter. De rugslag gaat zelfs super, met de buikslag moet hij nog even de rust vinden om zijn slagen rustig af te maken. Nog een week en dan heeft hij alweer schoolvakantie, de bofkont. Ik merk wel dat Eloy er aan toe is. Shona heeft het buitenspelen helemaal ontdekt, maar ik laat haar niet graag alleen, dus ik zit vaak in de zon op een krukje te kijken hoe zij haar rondjes fietst of tevergeefs aansluiting zoekt bij de grotere kinderen om mee te voetballen. Soms komt de overbuurvrouw bij me zitten in de zon en onder het genot van een bakje koffie kijken we naar de kinderen in de straat. Eloy had afgelopen week een opvoering op school. Van tevoren zei hij dat hij het wel een beetje eng vond op het podium. Ik antwoordde daarop dat iedereen wel een beetje last van podiumvrees had, maar hij had de oplossing: “Ik ga gewoon midden op het podium staan, dan val ik er ook niet vanaf.”
Ik heb bij Erik gegeten (samen met Roy, Eloy en Shona). We kregen zelfgemaakte patat, dat doet het altijd goed natuurlijk. Heel therapeutisch verantwoord trok ik een hoop onkruid uit de tuin bij Erik. Dat stond kniehoog, en we wilde natuurlijk wel een plek hebben om buiten te eten. Net op het moment dat Erik vertelde dat hij goed aan het afvallen was stak hij een patatje in zijn mond om vervolgens door de stoel te zakken. Het lag gewoon aan de stoel, dat mag duidelijk zijn
. Het is altijd fijn om bij vrienden te zijn waarbij ik me op mijn gemak voel. Mathijs gaf een presentatie van zijn eerste boek. Met een spectaculaire show kwam hij tevoorschijn en presenteerde zijn afslank kookboek. We hebben al verschillende recepten geprobeerd uit het boek en Roy heeft zich ontpopt als een echte ‘smoothie King’. Afgelopen week ben ik eindelijk eens bij Tessa en haar liefde langs geweest. Ik fiets elke maandag langs haar huis als ik in Alkmaar werk, maar ik had nog geen tijd genomen om een tussenstop te maken, tot maandag. Ik kreeg heerlijke spinazietaart voorgeschoteld en we hebben heerlijk bij gekletst. Om kwart voor elf was ik thuis en eigenlijk meteen dook ik mijn bed in.
Thuis gaat alles lekker, al heb ik soms wel momenten voor mezelf nodig. Shona is een klein bijtje en ik ben haar honingpot. Overal waar ik ga, gaat zij ook. Even rustig naar de wc gaan is er eigenlijk niet bij
. Roy stelde heel lief voor dat ik maar een keer een weekend met vriendinnen weg moest gaan, dat heb ik wel verdiend volgens hem :-L. Maar eigenlijk wil ik gewoon het liefste thuis zijn, zonder verplichtingen om me heen, lekker boeken lezen of in de tuin zitten. Overigens gaat dat weekend met vriendinnen er wel komen in oktober
. Over oktober gesproken: Ik ga samen met Daniëlle op 17 oktober naar Marco’s Wit Licht concert in het Gelredome en maandag 20 oktober ga ik ook nog eens een keer met mijn moeder. Ik kijk hier helemaal naar uit! Mijn schoonmoeder heeft een strippenkaart bij het ziekenhuis gehaald. Het ene na het andere onderzoek vindt plaatst, met de nodige spanning natuurlijk. We zijn bij haar geweest met de kinderen, want op dit moment kan ze nergens naar toe. We hebben de lunch verzorgt en ze genoot van onze aandacht en van de kinderen. Hopelijk zullen de operaties die haar te wachten staan binnen korte tijd ingepland gaan worden. Mijn oma (88) belde gisteren welke schoenmaat Eloy en Shona hebben. Ze is weer sokken aan het breien voor ze. Lief he?! Aankomende week is mijn moeder jarig en dat vieren we in het weekend. Dat wordt weer gezellig!
Nou volgens mij zijn jullie nu aardig op de hoogte
. Vandaag komt er nog een leuk logje online en ik ga die #$%^& orange vlaggetjes maar eens weghalen…
Ciao!
Comments are closed.