Intakegesprek

Mijn verlof zit er al bijna weer op en dat betekent dat ook voor Shona een nieuw tijdperk aanbreekt. Als ik straks weer twee en een halve dag aan de slag ga, dan gaat Shona evenals Eloy naar het kinderdagverblijf. Shona gaat naar dezelfde babygroep als waar Eloy heeft gezeten, dus helemaal nieuw was het voor mij niet. Twee leidsters kende ik al en vanmorgen had ik een gesprek met één van hen.

Omdat Roy ziek thuis zit (griep) moest ik Eloy wegbrengen, maar kon ik Shona thuislaten. Bij het openschuiven van de gordijnen zag ik tot mijn grote blijdschap dat er weer sneeuw was gevallen. Niet zo’n lullig klein laagje zoals afgelopen week het geval was, maar een flink pak én het sneeuwde nog steeds. Ik werd zo enthousiast bij het zien van de sneeuw dat ik me helemaal geen zorgen maakte over hoe ik Eloy het beste kon wegbrengen . Uiteindelijk hebben we de fiets gepakt en de stukken waar gefietst kon worden fietste ik (onder aanmoediging van Eloy ) en de rest liep ik.

Eén van de leidsters van de babygroep vroeg nog of ik het gesprek later op de ochtend door wilde laten gaan (vanwege de sneeuwval), of dat we het nu meteen deden. Maar een paar minuten later kwam ze terug met de mededeling dat een andere collega vertraagd was en zij die groep ook moest opvangen. Ik vond het niet erg, zo kon ik lekker twee keer door de sneeuw(buien) lopen. Het is maar wat je leuk vindt, maar ik vind dat dus leuk, hahaha!

Het gesprek verliep vlotjes en vanaf volgende week mag Shona komen wennen. Eerst twee uurtjes, dan vier, dan zes en de dag erna voor het “echie”. En dan begin ik ook weer, tot grote vreugde van mijn baas .