Kerstborrel

Vanmiddag was er een kerstborrel op het werk. Ik zat me suf te denken hoe ik daar nou het beste naar toe kon gaan, omdat Eloy ook mee ging. Zou ik met de trein gaan? Dan moet ik eerst in de bus met Eloy en buggy. Nou ben ik niet zo handig nog met de buggy in en uitklappen, laat staan dat ik dat zou doen als ik ook nog Eloy in de gaten moet houden (het is nogal een bewegelijk mannetje). Dat ritueel zou zich dan een paar keer herhalen. Eerst buggy inklappen, Eloy in de gaten houden, met Eloy en buggy in de bus klimmen en dan ook nog mijn kaart laten stempelen. Op het station zonder brokken weer uit de bus proberen te komen. Nou is dat natuurlijk al een heikel punt met mijn “onhandigheid”, laat staan dat ik met de buggy (én Eloy erin) de trein nog in en uit moest stappen.

De buggy aan de buggydrager op mijn fiets binden leek me ook niet zo geschikt. Ik heb dat een keer geprobeerd, maar die buggy hing er zo wankel bij dat de kans groot was dat deze van de fiets zou klappen als ik een klein heuveltje over zou moeten.
Lopend met wandelwagen (de Quinny) zou een optie zijn (effe een lekkere wandeling van ruim een half uur), maar daarna moest ik alsnog met wandelwagen (en die is groot) en Eloy de trein in. Dat plan liet ik ook maar varen, dus de laatste optie was: op de fiets.
Eloy heb ik zijn warme winterpak, muts, handschoenen en sjaal aangedaan en ik hoopte dat hij rustig zou blijven zitten in het stoeltje. Gelukkig waren de bomen, lichtjes, bomen, lichtjes, auto, bomen, molens, enz… erg interessant voor Eloy en hij wees volop naar alles wat hij zag, vooral naar honden, waarvan de eigenaar dan weer verbaasd opkeek, als Eloy: “Ooo?” (=hallo) zei.
Na ruim een half uur fietsen waren we op de plaats van bestemming, waar het al lekker warm was. De dochter van mijn baas keek nogal wantrouwend naar Eloy en wat hij met haar speelgoed deed, (“mij! mij!” ) maar uiteindelijk “mocht” Eloy er toch wel mee spelen. Na een paar minuten lag de hele grond al bezaaid met speelgoed. Eloy werd steeds losser en ging ook nog wat brabbelen (iets wat hij normaal veel doet) en tegen de tijd dat we door Roy werden opgehaald, was hij weer de Eloy zoals ik hem ken; wild, rennen, ondeugend en schattig .
De fiets heb ik op het station in mijn fietskluis gezet (die haal ik morgen wel op) en ben lekker met Roy en Eloy in de auto naar huis gereden.