Korbach

’s Morgens herhaalde zich hetzelfde ritueel weer. Iets na achten kwamen de kinderen weer gezamelijk mij op mijn schouder tikken om te vragen hoe laat het was. Roy stond als eerste op en nadat hij zich had gedouched ging hij de bestelde broodjes ophalen. Ik dook daarna onder de douche en tegen de tijd dat hij weer terug was, stond ik fris en fruitig in de keuken om thee te maken en de spullen voor het ontbijt klaar te zetten.

Na het ontbijt reden we eerst naar het dorpje vlakbij om geld te pinnen en daarna reden we naar Korbach om de boodschappen te doen. We hadden een Lidl gezien, boodschappen gedaan bij de Aldi eerder die week, maar vonden beide niet zo snel terug. Toen we een Duitse supermarktketen tegen kwamen hebben we onze boodschappen daar gehaald en gelukkig hadden ze een vrij uitgebreid assortiment.
Helaas voor Shona konden we nergens Yogi vinden, maar wel een andere melk/fruit variant (die naar later bleek veel weg had van een milkshake). We namen de benodigde dingen mee voor het avondeten (nasi) en wat lekkers natuurlijk en vertrokken toen weer naar ons vakantiehuisje. Na de lunch gingen we weer richting zwembad en zagen een vooruitgang bij Shona. Ze durfde al iets meer los te laten en wat meer in het water te spetteren. Eloy genoot van het water en zwom en spetterde erop los. Na het zwemmen lieten we de kinderen nog even in de speeltuin spelen en bekeken wij op de informatieborden wat er zoal te doen was in de omgeving.

’s Avonds aten we nasi met gekruide kip. Het weer bleef prachtig, waardoor we weer buiten konden eten. De kinderen vermaakten zich na het eten met de buurkinderen en wij genoten nog even na. Omdat Eloy had aangegeven dat hij het vervelend vond dat Shona hem wakker hield, besloten we dat Shona op onze kamer in slaap moest vallen en we zouden haar wanneer wij naar bed gingen weer bij Eloy op de kamer leggen.