Logeren in Friesland

Friesland, wie is er niet geweest ? Eloy heeft dit weekend twee dagen bij onze overburen gelogeerd en ook de verjaardag van ons overbuurjongetje gevierd en dit alles vond plaats in Friesland, daar waar de overburen nog een huis hebben. Een Pippi Langkous huis zoals de buurvrouw het zo mooi omschreef. Eloy had ooit eerder over Friesland gezegd dat het daar wel heel koud zou zijn, dus toen hij hoorde dat hij mee mocht riep ik dat hij dan wel zijn muts, sjaal en handschoenen mee moest nemen, iets wat hij onthouden had .

Vrijdag na school vertrok hij richting het noorden en we zouden hem zondag pas weer terug zien. Best wel spannend vond ik, want dit was toch wel de eerste echte keer uit logeren. Eloy had natuurlijk wel eens bij mijn ouders gelogeerd, maar nog niet bij een vriendje. Hij keek er reikhalzend naar uit en toen hij werd uitgenodigd liet ik aan hem ook de keuze om naar Friesland te gaan of met ons mee naar Arnhem waar we zouden uit eten met de oma’s en opa en zondags met vrienden naar de dierentuin. Hij koos voor het eerste en we gingen er vanuit dat het een heel leuk weekend zou worden voor Eloy, met bekende mensen om zich heen waarbij hij zich op zijn gemak voelt, vriendjes en veel ruimte om buiten te spelen.

Toen we zaterdag in Arnhem naar de stad waren geweest werd ik net op het moment dat we de bus uit wilde stappen gebeld. Het was de overbuurvrouw die meteen zei “Niet schrikken hoor, maar we zitten met Eloy in het ziekenhuis”. Natuurlijk schrik je dan toch, maar in het kort vertelde ze wat er was gebeurd en ze moest wat gegevens van Eloy weten. Bij het buiten spelen had Eloy opeens zijn vinger tussen de deur gekregen en hij was gillend naar binnen gestormd. Nou doet dat natuurlijk ook vreselijk zeer en Eloy kan al een drama maken als hij maar een kleine schaafplek heeft, maar dit, ja dat deed toch wel heel erg veel pijn. De buurvrouw dacht dat het gebroken was omdat Eloy zijn vinger heel raar krom hield en deze er ook heel donker uit zag, dus ze waren voor de zekerheid maar even naar de EHBO gegaan. Op het moment dat ze belde zat hij net bij de arts, maar was gelukkig alweer rustig. Later op de avond belde ze weer om te vertellen hoe het was gegaan en gelukkig bleek de vinger niet gebroken te zijn. Roy en ik hebben hem allebei nog even gesproken en hij kwam heel rustig over. Hij riep ook niet dat hij terug wilde en dat was wel fijn om te weten. Hij had het dus nog steeds naar zijn zin. De telefoon lag wel naast ons bed, je weet het maar nooit, maar we zijn gelukkig niet gebeld.

Zondags gingen we met vrienden naar de dierentuin in Arnhem. We kwamen met regen aan, maar gelukkig klaarde het redelijk snel op. We hebben redelijk wat gezien van de dieren en ook het nieuwe gedeelte dat nog in aanbouw (de Rimba) is hebben we bekeken. Helaas is één dag in de dierentuin te kort om alles te kunnen bekijken, zeker als je ook kinderen mee hebt, dus we hebben een goede reden om nog eens terug te gaan . We sloten de gezellige dag af met patat, kroketten en kipnuggets en reden daarna weer terug naar huis.

Eloy kwam rond half negen weer thuis, moe en voldaan. We hebben flink geknuffeld en heel even bij elkaar op bed gelegen en daarna ging hij slapen met een paarse vinger. Flip, de kleuterbeer, heeft alles ook meegemaakt en gelukkig had de overbuurvrouw al in zijn schrift geschreven, want Eloy was total loss, dus daar kreeg ik geen informatie meer van .