Luilak

Op zaterdag voor Pinksteren wordt hier in Noord Holland Luilak gevierd. Nouja gevierd… Je wordt erg vroeg je bed uitgejaagd van de herrie die de kinderen in de vroege ochtend uren hier in de buurt maken. Luilak is van oudsher een kwajongens feest waarbij de jongeren vroeg hun bed uitgaan om de langslapers wakker te maken.

Shona dacht ook even mee te doen, door om vijf uur al wakker te worden en flink van zich te laten horen. Nadat ze een schone luier had gekregen werd ze weer wat stiller en sliep een klein uurtje door, tot zes uur. Nog steeds vroeg natuurlijk. Om kwart over zes hoorden we van die voetbaltoeters in de buurt, om half zeven Shona maar een fles gegeven, om kwart voor zeven werd er drie keer aan de voordeur gebeld en om zeven uur moest ik opstaan. Ondertussen hoorden we ook kinderen op potten en pannen slaan.

Nadat ik gedoucht had, ben ik beneden gaan kijken naar de “schade” die Luilak elk jaar wel met zich meebrengt. Bij ons in de buurt worden elk jaar wel enkele ramen of auto’s met boter besmeurd en dit jaar waren wij de pineut .

Om half acht stond ik dus mijn ramen te zemen. Toen Eloy al die troep op de ramen zag hoorde ik hem zeggen: “Oooohoooo dat mag niet hè?!” “Nee, dat mag inderdaad niet, lieverd.” Het schijnt zelfs dat het besmeuren met boter en eieren onder vernieling valt. Ik was enigszins voorbereid op wat er eventueel zou kunnen gebeuren, we waren er vorig jaar nog goed vanaf gekomen met alleen boter op de deurknop , maar nu baalde ik stevig, hahaha! Ik kwam hierdoor een beetje in tijdsnood, want ik zou samen met mijn moeder naar Antwerpen vertrekken. Gelukkig is het allemaal goed gelopen.
Meer over Antwerpen in een volgende log .