Mijn kleine mannetje

Vandaag was het weer gelukkig niet zo benauwd als gisteren, al had ik ook vandaag niet de puf om wat te doen. ‘s Morgens heb ik de zandbak open gedaan voor Eloy en hij vermaakte zich prima. Ik kon lekker in de stoel ernaast op mijn gemak de Allerhandes doornemen opzoek naar een lekker recept voor in het weekend. We zouden ook nog even langs de buren gaan, omdat ons buurjongetje jarig was geweest. Na overleg met de buurman besloten we ‘s middags even langs te gaan.

De ochtend hebben we heerlijk in de tuin doorgebracht en aan het einde van de ochtend zijn Eloy en ik samen een visje gaan eten bij de visboer. We zaten met z’n tweetjes op het muurtje buiten te smikkelen en iedereen die langskwam kreeg een enthousiaste groet van Eloy. Zelfs de twee dames die op het balkon op de eerste etage zaten, keken even over de reling naar mijn vrolijke mannetje. Eloy vindt het wel leuk als hij de aandacht terugkrijgt en anders blijft hij net zo lang “Hallo” zeggen totdat er gereageerd wordt.

Na Eloy zijn middag slaapje gingen we een tuintje verder en wat was hij opeens verlegen! Er was niks meer te bekennen van dat vrolijke enthousiaste mannetje die ik ‘s morgens had meegemaakt. Eigenlijk best wel gek, Eloy en Nick (2 maanden jonger dan Eloy) staan regelmatig samen bij de schutting met elkaar te “praten” en als ze elkaar in de speeltuin voor ons huis tegenkomen dan rennen ze op elkaar af en nemen elkaar bij de hand “kom mee!”. Maar nu… Eloy wilde bij mij op schoot, zat heel verlegen te kijken, wilde zelfs geen aardbei (van mijn gebakje), terwijl hij dol is op aardbeien. Hij heeft echt een lange tijd de kat uit de boom gekeken. Nick probeerde Eloy elke keer bij de hand te pakken en mee te trekken, maar Eloy bleef liever “veilig” bij mij op schoot zitten. Zelfs toen ik even meeliep hield hij mijn hand stevig vast. Na lange tijd kwam hij uiteindelijk wel los en toen de buurvrouw zei dat Eloy best nog even mocht blijven spelen, liep hij toch snel met me mee toen ik aanstalten maakte om richting onze tuin te gaan. En weet je waar Eloy als eerste naar toe rende toen we weer in onze eigen tuin waren? Juist, naar de schutting om te kijken of Nick er was!