Annemarie's website

Na 17 jaar klim ik er weer op…

Na 17 jaar klim ik er weer op… Op een paardenrug wel te verstaan. Morgen ga ik namelijk met een stel gezellige meiden een rit maken in de omgeving van Zeist en ik heb er zin in! Een hele tijd geleden werd het idee ge-opperd en ik was zo enthousiast dat ik aangaf ook wel interesse te hebben. Zo gezegd, zo gedaan. Agenda’s werden getrokken, een datum werd geprikt en een manege werd gezocht.

Zo’n 22 jaar geleden begon ik met paardrijden. Eerst volgde ik losse lessen in Elst en later werd ik lid van de vereniging en reed de verenigingslessen. We hadden onderlingen wedstrijden, er werd ook een springworkshop ge-organiseerd, we liepen met de Sinterklaas intocht mee en één keer per jaar gingen we met bijna de hele vereniging én pony’s en paarden in Berg en Dal een buitenrit maken van een paar uur. We huurden van een manege daar in de buurt ook pony’s en paarden, anders kon niet iedereen mee .

Het waren leuke tijden, ik bouwde leuke vriendschappen op en al die jaren heb ik voor het grootste gedeelte op Oscar gereden. Ik begon met Robbie, maar die werd al snel verkocht en toen kwam Oscar.
Oscar was geen mooie pony, hij was een beetje een sulletje, had een vrij korte hals en keek graag omhoog. In de wei kon hij enorm vervelend zijn en soms duurde het wel een uur voordat hij zich liet vangen, maar ik was gek op dat beest. Ik was ook één van de weinige die op hem reed en wist hoe hij zou reageren. We waren best wel op elkaar ingespeeld. En wat had ik een verdriet toen hij opeens weg was. Nouja, het was niet opeens want ik wist dat hij ziek was, erg ziek. Maar net toen ik dacht dat ik hem de laatste keer zou zien was hij al weg. Misschien was het ook maar goed zo, maar ik heb huilend de hele weg naar huis gefietst.
Inmiddels was er ook weer een nieuwe pony, een prachtig wit exemplaar. Ik mocht hem een naam geven omdat ‘mijn’ Oscar weg was. Maar hij had al een naam (Pinky Boy) gekregen voordat ik er eentje kon verzinnen. Ik heb het een half jaar vol gehouden en ben toen gestopt met paardrijden. Het was opeens niet zo leuk meer zo zonder Oscar…

Ik moet zeggen dat ik het paardrijden niet heb gemist de afgelopen jaren. Als je me gevraagd zou hebben of ik weer les wilde gaan rijden dan had ik nee gezegd. Maar een buitenrit daar ben ik wel voor te porren. En dat is dus precies wat we morgen gaan doen. Ik heb er zin in en ik hoop Daniëlle, Ine, Kelly en Nathalie ook.