Ochtendhumeur

In de ochtend moet je mij eigenlijk rustig de tijd geven om wakker te worden en vooral niet tegen me gaan praten, laat staan zeuren. Helaas heeft Eloy hetzelfde ochtendhumeur als ik en op donderdag en vrijdag is het dan ook erg gezellig (NOT) in huize Hoose. Standaard de eerste vraag van Eloy is: “Waar is papa?” Elke donderdag krijgt hij ook hetzelfde antwoord: “Papa is werken.” “Ja maar dat wil ik niet!!!” “Ehh, ik eigenlijk ook niet. Ik vind het ook leuker als papa thuis zou zijn.” Een boos en trappelend mannetje staat naast mijn bed. “Ik wil niet dat papa gaat werken.” “Tsja schat, daar kan ik nu niks aan doen. Papa is al weg. Zal ik warme melk halen voor je?” “Papa moet terugkomen!!!” *Zucht* “Papa moet toch centjes verdienen?” Ik weet het, eigenlijk zou ik er niet eens op in moeten gaan, want het is een zinloze discussie en mijn humeur wordt er niet beter op. (Morgen, ja morgen ga ik er niet meer op in ).

Maar vanmorgen ging het anders. Roy was nog thuis toen Eloy al naast ons bed stond. Zijn eerste vraag was wel “Waar is papa?”, maar die werd meteen beantwoord omdat Roy binnenkwam om gedag te zeggen. Het was nog best vroeg (half zeven, normaal is Eloy pas na achten wakker), dus Roy zei: “Ga maar naast mama liggen en nog wat slapen.” Dat was goed. Slapen deed Eloy niet meer, maar hij ging tegen me aan praten (arghh). Alleen wat hij zei was wel heel schattig: “Mama?” “Ja Eloy.” “Ik vind jou lief… (stilte), ik vind jou heeeeeeel lief mama.” Ik vind jou ook lief Eloy, ga je nu slapen?