Paardenstaartjes

Ze is 2,5 jaar oud en ze weet al heel goed wat ze wel, maar vooral wat ze niet wil. Ik heb het over mijn kleine meid; Shona. Toen Eloy die leeftijd had maakte het hem niet zoveel uit wat ik hem voor kleding aantrok, hij vond alles best. Haren in de gel? Ook goed, hij vond het prima. Shona is echter een meisje en volgens mij zit alles wat met mode en uiterlijk te maken heeft er al vroeg in bij haar.

Het begint al bij het aankleden. “Nee! Niet de bloemen!” roept ze als ik met een aller schattigst bloemenshirtje haar richting op kom lopen. “Poes!” roept ze. Daarmee bedoelt ze dan dat leuke groene shirt van de H&M met een poes op de voorkant. Dat is haar favoriete kledingstuk. Maar aangezien het nooit langer dan een dag schoon blijft, ligt deze Poes vrij frequent in de wasmand, wasmachine of aan de waslijn.

“Ja, maar” probeer ik, “dit shirt staat zo mooi bij die leuke spijkerbroek.” “Nee, Poes!!!” En daarbij trekt ze dan een snoetje zodat je meteen weet dat je er niet meer tegenin hoeft te gaan, want dat zou een kansloze missie zijn. “Ehh… Shona, Poes ligt in de was.” “Geen bloemen!” roept ze weer. Om een ellenlange discussie te voorkomen zet ik haar voor de kledingkast. Ze inspecteert, zoekt, keurt en bekijkt alles wat er ligt. Als ze zelf tot de conclusie is gekomen dat Poes echt in de was zit verschijnt er nog net geen tekstballonnetje boven haar hoofd waarin staat: “*Zucht* Ik heb niks om aan te trekken!” Uiteindelijk trekt ze een shirtje uit de kast, waarbij ze een dit-kan-er-wel-mee-door-blik trekt.

Tot zover het kledingverhaal…
Op dinsdag en woensdag gaat Shona naar het kinderdagverblijf en toen ik daar op een dag binnenstapte moest ik even goed kijken waar ze was. Ik hoorde wel een bekend stemmetje “Mammaaaaaa” roepen, maar ik keek er gewoon over heen. Mijn meisje had namelijk twee staartjes in het haar. “Tiekkis mama? Taartjes!” (Kijk eens mama? Staartjes!) riep ze blij. “Tal daan!” (Chantal gedaan). Wat stond het leuk en wat had ze op eens een ander koppie! De haren van Shona worden steeds langer en ook wordt het bosje voller. Omdat ze nog wel eens willen knutselen met haren (gel, staartjes, vlechtjes) op het kdv had ik opeens een dochter met twee staartjes. Shona had beloofd het te laten zitten totdat mama kwam en dat heeft ze ook braaf gedaan. Eenmaal thuis heb ik snel een foto geschoten en twee seconden daarna trok mevrouw de staartjes eruit. Helaas voor papa .
Nou wilde ik gisteren en vandaag ook een poging wagen om staartjes in het haar te maken bij Shona, maar dat mocht niet. Ze had zelf bij de Vomar prachtige elastiekjes uitgezocht met beertjes erop, maar ik mocht ze helaas niet in doen. Hopelijk mag binnenkort wel een keer. Ik kan niet wachten op de tijd dat ze haar haren ingevlochten wil hebben of iets anders kunstzinnigs met het haar.