Radio 2 Gala van het Nederlandse lied

Gister ben ik samen met mijn twee grote vrienden Erik en Mathijs naar Utrecht afgereisd voor het Gala van het Nederlandse Lied. Via mijn werk hadden mijn collega’s en ik kaarten toegezegd gekregen, maar door een misverstand zijn die kaarten helaas de verkoop in gegaan. Hij heeft zich er persoonlijk voor ingezet om voor een tiental personen nog plaatsen te regelen en zij had de ondankbare taak om enkele mensen teleur te stellen. Helaas voor mijn collega’s behoorden zij ook tot de ongelukkigen, maar tot mijn grote blijdschap en vreugde kreeg ik wel de kans om te gaan. Ik voelde me dan ook enorm vereerd en ongelooflijk blij en bevoorrecht om aanwezig te zijn bij dit gala.

Afgelopen zaterdag kocht ik bij Stumpel nog een boekje zodat ik in het bezit zou komen van het boekenweekgeschenk ‘De grote wereld’ geschreven door Arthur Japin. Met dit boekje op zak mocht je zondag namelijk gratis met de trein mee. Het kwam dus goed uit dat ik nog een kadootje moest kopen voor de jongste dochter van mijn vriendin. Twee vliegen in één klap noemen ze dat ook wel . Erik en Mathijs wilden rond kwart voor één in Utrecht zijn, rijkelijk op tijd en we hadden genoeg gelegenheid om vrienden en bekenden gedag te zeggen, te knuffelen of even bij te praten.

Rond kwart voor twee liepen we richting balkon, alwaar we plaatsen hadden en ik bracht de middag gezellig door naast haar en Mathijs. Zij had helaas geen schattig rose jurkje aan en haar blauwe stiletto’s waren met de Stiletto run verloren gegaan, maar ze zag er feestelijk uit, evenals mijn buurvrouw trouwens . Gelukkig heb ik niet zo heel veel last van hoogtevrees, maar wel een lengtegebrek. Zal je natuurlijk net zien dat voor mijn neus drie mannen zitten die makkelijk de twee meter halen . Gelukkig had ik er niet alleen last van, ook Marlies die net één centimeter langer is zat van links naar rechts op haar stoel te schuiven om maar wat van het podium te zien. We hadden nog geen glimp van Marco opgevangen, maar we vonden al dat hij er goed uitzag, althans dat gokten, hoopten of raadden we. Wellicht kwam het door alle stralen die vanonder uit de zaal kwamen, want hij was toch wel het stralende middelpunt van de middag.

Paskal van Blof (met streepje door de o) mocht de middag openen en dat deed hij voortreffelijk met zijn vertolking van ‘Het water’. Het is best raar om opeens iemand anders dan Marco een nummer van Marco te horen zingen, maar Paskal deed het prachtig. Daarna zong hij met zijn companen een nummer van hun nieuwe CD ‘Umoja’. Toen ik het hoorde werd ik meteen enthousiast en ik nam me voor om morgen meteen naar de winkel te rennen om de nieuwe Blof (met streepje door de o) te kopen. Iets wat ik ook gedaan heb vandaag, maar dat terzijde. Ook Esther Hart (Kom maar bij mij) en Mir (de helft van Twarres zong ‘De Bestemming’) zongen één nummer van Marco en een eigen nummer. Frank Boeijen zong ‘Voor Altijd’ en daarna mijn old time favorite ‘De Verzoening’. Herman van Veen vertolkte op een geheel eigen wijze het nummer ‘Speeltuin’, waarbij ik het wel enigszins jammer vond dat hij van de tekst afweek en daarbij zijn eigen tekst zong. Lenette van Dongen zong op een heel breekbare en prachtige manier ‘Onbewoonbaar verklaard’ en het feest barste los bij de jongens van Clouseau die ‘Je Hoeft Niet Naar Huis Vannacht’ zongen. Paul de Leeuw wist me tot tranen toe te roeren met ‘Opa’, waarbij ik wanhopige pogingen deed om vooral niet te knipperen met mijn ogen. Het heeft niet mogen baten, ik voelde een dramatische traan langs mijn neus naar beneden lopen en proefde haar zoute smaak op mijn lippen. Gelukkig had ik waterproof mascara op . Marlies en ik lagen in een deuk om de zeer goede imitatie van Veldhuis en Kemper die samen het duet ‘Lopen Op Het Water’ zongen. Waarbij vooral Remco Veldhuis een voortreffelijke imitatie van Marco deed, met sjaaltje en bewegingen alla Marco. Ferry, Tessa en Lodewijk zongen een compilatie van verschillende Marco nummers en Trijntje Oosterhuis zong het o zo mooie ‘De Zee’ (wat klinkt dat prachtig met het Metropole Orkest!!) en daarna ‘Margherita’. Als enorme verrassing kwam Ricardo Cocciante het podium op lopen en zong in het Italiaans verder. Mathijs en Erik hadden al zitten speculeren wie of wat de verrassing zou kunnen zijn en dit was de grote verrassing! Marco mocht daarna de Radio 2 Zendtijdprijs in ontvangst nemen en dit deed hij hevig geëmotioneerd. Ik vond het daarom ook enorm knap dat hij het prachtige, maar oo zo moeilijke nummer ‘Waarom’ daarna zong.

Leontine werd aan het eind van de middag ook het podium op geroepen en als laatste verrassing kwam een gospelkoor begeleid door het orkest én alle aanwezigen in de zaal ‘Dromen Zijn Bedrog’ zingen. De middag was veel te snel voorbij, maar we konden terugkijken op een prachtige, ontroerende en heerlijke middag.

Na afloop zijn we in de foyer blijven hangen om hier en daar een praatje te maken met vrienden en bekenden. Tot mijn grote verbazing was er iemand naar me aan het zwaaien, maar ik had geen idee wie. Dus ik liep haar richting uit en zij de mijne en toen zag ik tot mijn grote schaamte dat ik Ellen niet had herkend (sorry Ellen! ). Eigenlijk zouden we gaan eten met Marijke79, Inge, Nienke en Daniëlle en wellicht nog wat anderen, maar ik begreep een beetje uit de houding van Mathijs en Erik dat ze liever nog even wilde blijven. Dus ik bleef ook en Daantje rende achter de groep aan die vertrok om te gaan eten. Enige tijd later werden we door een vriendelijke, doch strengkijkende vrouw verzocht om de foyer te verlaten, er was immers een besloten feestje aan de gang. Dus we zijn zonder te mopperen buiten gaan staan om als echte ‘groupies’ (LOL) te gaan wachten op hem-om-wie-het-allemaal-ging-die-middag. De tijd vloog voorbij en niet veel later kwam Armando naar buiten en zei dat hij de auto ging halen. Zodra Marco buiten stond werd hij meteen bij zijn lurven (waar zitten die eigenlijk?) gepakt door hem en vele volgenden, met fototoestel in de aanslag. Ik heb het meestal niet zo op dit soort momenten, ik vind het alleen wel leuk om Marco even gedag te kunnen zeggen. Oergroupies Erik en Mathijs (:-D) wilden wel op de foto en ik moest eigenlijk ook van ze. Net op dat moment weigerden de batterijen van het fototoestel van haar, maar gelukkig was hij er ook en schoot een paar plaatjes. Maar we bleven staan tot Nathalie ook een foto had gemaakt.

Na afloop zijn we gaan snacken bij de Burger King met zo’n 14 man. Het was een menu extra large, welke ik bij lange na niet op kon. Maar het gezelschap was enorm leuk en gezellig. We hebben heerlijk gekletst, gelachen en nagenoten. Met Tessa en Kelly heb ik een eetafspraak gemaakt en met Mathijs, Erik en hem zijn we richting de trein gelopen. Om kwart over tien kwam ik moe, maar nog steeds nagenietend thuis. Toen ik eenmaal in bed lag, kon ik de slaap niet vatten, ik was nog steeds aan het nagenieten van die leuke middag. P.s.: Martijn heeft het voor elkaar gekregen om Jerney Kaagman LACHEND (ja echt!!) op de foto te zetten. Knap toch?!