Schrijven

Schrijven… het is niet mijn passie, maar ik vind het wel verrekte makkelijk dat ik het kan. Zo nu en dan hoor ik ook dat ik wel aardig kan schrijven, maar zoals ik al zei: het is niet mijn passie. Soms zoek ik dagenlang naar inspiratie voor een log en soms komt het zo uit de lucht vallen. Dat heb je ook met creatieve dingen hè, ik merk het eveneens in mijn werk.

Eloy zit sinds begin dit schooljaar in groep 3 en daar leren ze schrijven en lezen. In de vakantie riep hij dat groep 3 stom was, want dan moest je lezen en schrijven en daar had meneer geen zin in. Zijn onzekerheid speelde daarin ook een grote rol, want de hele vakantie door hoorden we vragen als: "Hoeveel is 10+20? En 100 + 5?" Op een gegeven moment vroegen we aan hem: "waarom wil je dat allemaal weten?" Zijn antwoord daarop was: "Dat moet je toch weten als je in groep 3 zit!" We hebben hem maar uitgelegd dat hij het hele schooljaar heeft om van alles te leren en dat hij aan het begin van het schooljaar al die kennis echt niet hoeft te hebben. (even die lat weer wat lager gelegd )

Nadat ik een keer een kijkje in de klas had genomen tijdens de rekenles zag ik hoe de kinderen leerden rekenen. Het gaat eigenlijk op een hele speelse en visuele manier. Ik kan het zelf niet eens meer terughalen van vroeger, maar volgens mij gaat het er nu heel anders aan toe. De taallessen lijken Eloy meer te liggen. Hij is ook vaak met letters, woorden of rijmen bezig als we thuis zijn of als we in de winkel boodschappen doen. Zo riep Eloy een keer vol trots bij de V&D tegen de kassamevrouw: "Ik weet wat daar staat! Daar staat KASSA!"

Wanneer ik hem ’s morgens naar de klas brengt kijkt hij naar de plek waar het nieuwe woordje hangt. Als er dan een nieuw woord hangt dan roept hij blij: "Kijk mama, een nieuw woord en ik weet al wat daar staat!" Hij wijst dan ook alle andere woorden aan die ze hebben geleerd en aan de muur hangen. Ik vind het heerlijk dat mijn mannetje de nieuwsgierigheid heeft om de taal te leren lezen en schrijven. Thuis schrijft Eloy zonder dat wij erom vragen ook woorden op, of vraagt hij na het eten of ik woordjes op wil schrijven die hij dan opleest. ’s Avonds wordt er ook voorgelezen en we hebben boekjes waarbij hij zelf de zinnetjes mee kan lezen. Hij vindt het net zo heerlijk.

Vorige week vroeg Eloy een A4 blaadje en een pen. Hij ging alle woorden die hij kende opschrijven voor oma Ans. Nadat hij de woorden had opgeschreven, schreef hij er nog een zin naast: Taal is heel belangrijk! Zo langzaamaan probeert hij ook kleine briefjes te schrijven. Toegeven een correcte spelling is nog ver te zoeken, maar daar houden we wijselijk onze mond over (a). Hij doet het toch maar en ik ben reuze trots!

Zelfs in het engels schrijft hij een lief kaartje naar zijn neefje aan de andere kant van de atlantische oceaan (ok, ik heb hem een ‘beetje’ geholpen).