Shona twee jaar!

Hoera hoera! Shona werd vandaag twee jaar! Gisteravond werd er nog druk gebakken en gekookt en vanmorgen werd de appeltaart afgebakken zodat deze lekker vers was. Shona werd even om vier uur wakker, maar nadat ze een flesje melk had gekregen van Roy viel ze weer in slaap en hoorden we Eloy pas om negen (!!!) uur roepen. Wat heerlijk, we konden dus echt uitslapen!

Ik heb altijd even tijd nodig om bij te komen als ik wakker word. Even rustig bijkomen en proberen om mijn dromen te herinneren. Ik heb gedroomd, maar het waren helaas enkele vlagen die ik me herinnerden. Roy was inmiddels met de kinderen naar beneden gegaan en na ruim een kwartier daalde ik ook de trap af. Ik werd blij begroet door Shona "Mama, mooi!!" Ze wees daarbij naar de slingers en ballonnen die we gisteravond opgehangen hadden. Een heel blij, maar vooral jarig meisje stond voor mijn neus. Ik knuffelde haar, knuffelde Eloy en zoende Roy, waarna ik meteen de keuken in dook om de appeltaart af te maken. Roy zorgde intussen voor het ontbijt en niet veel later zaten we gezamenlijk aan tafel. Gezellig! Shona wilde geen brood, maar wel een broodkorst (ze heeft last van doorkomende kiezen).

Na het ontbijt verdween ik nogmaals in de keuken om de chocolade/brownie-taart af te maken en Roy ging douchen. Nadat hij klaar was stapte ik onder de douche en Roy en de kinderen reden richting Bakker Bart om de bestelde oliebollen op te halen. Het was daarna eigenlijk alweer tijd om te gaan lunchen, maar dat hebben we een beetje uitgesteld. Net toen we wilden gaan eten kregen we visite. Driekwart van de familie Thielen kwam op de fiets richting het kleine bescheiden feestje van Shona. Aron en Asmara wilde brood (!) i.p.v. oliebollen of taart, dus ze kregen brood (zonder korstjes). Nathalie kon het nog opbrengen heel even te wachten op de taart want onze ouders waren bijna bij ons. Nadat iedereen voorzien was van thee, koffie of yogi stak Roy de kaarsjes aan en zongen we Shona toe. Ze werd helemaal verlegen en dook in mijn armen weg. Shona mocht de kaarsjes op de taart uitblazen, alleen dat deed ze niet, hihi. We zeiden nog tegen haar: "Shona, heet, auw!" Dan blaast ze meestal wel, maar ze wilde het niet. Teveel ogen waren op haar gericht.

Ons meisje is echt een meisje; Poppen zijn helemaal het einde en ze was dan ook erg blij met de cadeautjes die ze kreeg. Poppen, een kleine maxicosi, een poppenstoeltje, kleertjes, verschillende flesjes, een roze kussen, een Bumbaknuffel, puzzeltjes en ook leuke shirtjes om zelf aan te trekken. Ook Eloy kreeg een cadeautje: Een heel mooi Spiderman horloge! Hij was er heel erg blij mee . Verspreid over de dag kregen we nog verschillende sms-jes, erg lief! Ook mijn oma en mijn zusje belde. Neef Berend en Shona voerden een onverstaanbaar gesprek met elkaar aan de telefoon, zo lief! Toen ik de telefoon weer wilde overnemen trappelde Shona van ongeduld en wees naar haar oor. Ze was nog niet klaar met haar gesprek, hahaha!

Rond vier uur aten we soep met brood en salade en onder het eten zei Eloy een paar keer, wijzend op zijn horloge: "Oma, het is tijd om te gaan!" Niet dat hij haar weg wilde hebben hoor, hij zou namelijk mee naar Arnhem gaan om een paar dagen bij opa en oma te logeren. Hij kon niet wachten . Na het eten gingen opa, oma, oma en Eloy richting Arnhem. We moesten nog even zoeken naar Jip (de hippo-knuffel), maar daarna konden ze vertrekken. "Dag moeders" zei Eloy heel stoer (hihi) en moet een tas vol kleding, zwem spullen en een skibroek ging hij op pad. We bleven met z’n drietjes achter, de rommeltjes van het kleine bescheiden feestje werden opgeruimd en nadat ons jarige meisje op bed lag ploften we moe op de bank met ieder een glas Irish Coffee.