St. Maarten

Afgelopen vrijdag mochten de kleuters een lampje voor hun zelfgemaakte lampion meenemen naar school. ‘s Middags kwam Eloy vol trots thuis met zijn paddenstoellampion én met Piep. Piep is de kleuterpop en elk weekend gaat Piep met een kindje uit de klas mee. Maar later deze week meer over Piep.

Vorig jaar woonden we nog in Heerhugowaard en als het St. Maarten was dan kwamen busladingen vol met kinderen aan de deur om te zingen en vooral voor snoep . Vandaag was de eerste keer dat we St. Maarten in Almere vierden en ik had geen idee hoeveel kinderen aan de deur zouden komen. We hebben nogal een kinderrijke buurt, dus Roy had flink wat snoep ingeslagen en dat had ik allemaal in een groot glazen windlicht gedaan.

Bij de Etos hebben we twee snoeren met lampjes en lampionnetjes gekocht en vanmorgen heb ik deze voor het raam gehangen. Iets na zessen ging de bel, twee vriendjes van Eloy stonden met hun lampion in de hand uit volle borst te zingen. Eloy vond het natuurlijk prachtig en pakte vol enthousiasme het windlicht met snoep op. Dat vond ik niet zo’n strak plan, dus die heb ik even overgenomen . Roy was nog bezig met koken, dus ik zei tegen Eloy dat hij zijn jas aan mocht doen en zijn lampion kon pakken. In de gang vroeg hij: "Mama, wat ging ik ook al weer zingen?" Dus ik zong hem even voor en na vier regels zei hij: "Oja, dat was het!" . Als eerste belden we bij onze buren op de hoek aan, maar die deden niet open. Daarna zijn we langs verschillende huizen gegaan waarvan Eloy de bewoners kent en hij zong en wiebelde tegelijkertijd op zijn voetjes heen en weer. Mijn hart zwol van trots. Helaas waaide het nogal hard, dus zijn we snel weer richting huis gegaan.

Inmiddels werd er bij ons voor de deur ook al driftig gezongen door de buurtkinderen en sommige moeders vonden de lampionnetjes voor het raam zo leuk en gezellig. Nou wonen wij in een doodlopend straatje en de buren aan de andere kant waren niet thuis (meerdere straatgenoten trouwens niet), dus halverwege de straat draaiden de meeste kinderen al om. Al met al zijn er niet zo heel veel kinderen aan de deur geweest, dus we hebben best nog wat snoep over, maar dat zal vast wel op komen, hahaha!

Nadat we alles achter de rug hadden, hebben we nog even naar Canada gebeld, want mijn zusje is vandaag jarig. Eloy en ik zongen om het hardst Lang zal ze leven, hihi. We konden helaas niet cammen, want hun pc was eerder deze week gescrasht. Maar alsnog van harte gefeliciteerd zussie!