Supersuperdesupertrots

Vandaag was er een sponsorloop bij Eloy op school. Hij liep samen met heel veel kinderen van zijn school om geld op te halen voor de relatieschool in Ghana. Een paar weken terug kreeg Eloy een sponsorbrief mee naar huis en hij heeft mensen gevonden (familie en een vriend) die hem wilde sponsoren. Ik haalde Eloy om kwart over drie op en om kwart voor vier moesten we weer bij school zijn. Het was superdruk en het duurde even voor we zijn juf hadden gevonden, maar uiteindelijk had Eloy ook zijn stempelbrief te pakken. Hierop zou na elk rondje een stempel gezet worden.

Eerst liepen de groepen 1 t/m 4 en om 16:15 uur de groepen 5 t/m 8. Vorig jaar was er ook een sponsorloop, maar Eloy zat toen net een week op school en heeft toen ook nog niet meegedaan. Dit jaar wel en hij had er zin in! "Mam, met deze schoenen kan ik heel hard lopen!" Het startschot klonk en daar gingen de kinderen. Eén rondje was ongeveer 300 meter, maar de kinderen van groep 4 hadden dit verrassend snel afgelegd. Niet lang daarna kwamen ook de kleuters aan. Eloy trok een moeilijk gezicht, maar liep dapper door. Ik heb kinderen heel ontspannen zien rennen, heel verkrampt, heel grappig, op hun gemak, alsof ze achterna gezeten werden door een eng monster, maar vooral ook heel fanatiek. Ik moedigde iedereen aan die ik kende; Mila, Jara, Mohammed, Safan, Demi, Radjan, Asmara, Rafé, Stefanie, Lynn, Adil, en vast nog wel meer waarvan de naam me even niet te binnen schiet. Na twintig minuten was het voorbij. Eloy heeft acht (!) stempels op zijn brief staan als ik hem tussen de mensenmassa uiteindelijk tref. Hij was moe, echt moe, maar ontzettend blij. Asmara vertelde trots dat ze tien (!) rondjes had gelopen en daarmee heel veel geld kon ophalen. Helemaal geweldig natuurlijk! Ik had helaas geen camera mee…