Tagliatellitelli

Vraag je Eloy wat hij ‘s avonds wil eten, dan zijn een aantal antwoorden mogelijk: patatjes, pannenkoeken, broccoli of tagliatellitelli. Nou eten we bijna nooit broccoli omdat Roy zegt dat het vies is. Het is niet vies hoor, hij vindt het alleen niet lekker en heeft het in geen twintig jaar meer gegeten . Patatjes of pannenkoeken vinden we alle drie lekker, maar sinds kort is er iets waarvan we alle vier smullen: tagliatelle met kabeljauw (Merluzzo Estate).

Shona eet nog niet volledig mee met onze kookpot, ze krijgt nog regelmatig groente en vlees uit een Olvarit potje. Maar sinds een paar weken slaat ze resoluut elke hap van de Olvarit af als we tagliatelle eten. "Die, die" roept ze en wijst naar datgene wat op ons bord ligt. Er gaat echt geen hap Olvarit meer naar binnen als ze die heerlijke tagliatelle gezien heeft. Er zit dan ook niets anders op om haar wat tagliatelle te geven. Normaal voer ik haar het eten, maar hierbij mag ze lekker zelf de tagliatelle naar binnen werken. Gretig graait ze met haar handjes in het bakje met die brede slierten en propt het zo in haar mondje. Alles wat er nog buiten hangt slurpt ze naar binnen. Met veel smaak eet ze werkelijk alles op en lacht tevreden als haar buik vol zit.