Uitzwaaien

Gisteren was het zover, het grote afscheid van mijn zusje Marjon, zwager Rob en neef Berend. Ze zijn nu definitief naar Canada vertrokken en wij, onze ouders, moeder van Rob en zijn zus en zwager hebben de drie avonturiers uitgezwaaid op Schiphol.

Het was vroeg dag voor ons. Om vier uur ging namelijk de wekker (eigenlijk geen tijd om op te staan *gaap*) en om zes uur zaten we in de auto op weg naar Schiphol. Gelukkig waren we voor de grote files daar en toen ik Marjon belde, bleek dat zij nog onderweg waren. Rob was inmiddels met een vriendin al wel gearriveerd en liep ergens op de parkeerplaats rond te zeulen met een giga hoeveelheid bagage.

Wij hebben eerst nog even een warme mok chocolademelk gedronken (Roy was niet wakker, want ik had chocolademelk MET slagroom besteld en ik kreeg ZONDER slagroom van hem ). Maar ook zonder smaakte de chocolademelk heerlijk.

Inmiddels was Rob met al zijn bagage bij de incheckbalie toen ook wij daar aankwamen. Marjon en mijn ouders stonden in de file (zal je altijd zien ). Nadat Marjon, Berend en mijn ouders waren aangekomen zijn we naar een restaurant gegaan om daar koffie en thee te drinken. Eloy kon zich heerlijk uitleven, want er was ook een heus klauter- en klimparadijs daar voor kinderen.
Iets later kwamen ook de moeder van Rob, zijn zus en zwager en het laatste anderhalf uur voor vertrek hebben we gezellig met z’n allen zitten babbelen.

Uiteindelijk moesten ze dan toch richting de douane. Tja en dan sta je daar. Rob moest ondertussen nog even naar de wc (alweer ), maar het moment van afscheid naderde en naderde… Gelukkig hebben zich geen dramatische taferelen afgespeeld. Er zijn natuurlijk wel wat tranen gevloeid, maar niet zo erg dat Schiphol geëvacueerd moest worden wegens overstromingsgevaar of zo. Na net zolang gezwaaid te hebben totdat we ze niet meer zagen zijn we weer richting huis gegaan. Roy reed gelijk door naar zijn werk en mijn ouders brachten Eloy, Shona en mij naar huis.

Thuis aangekomen waren we allemaal zo ontzettend moe, dat we na het middageten allemaal zijn gaan slapen. Maar als je zo moe bent dat je meteen in slaap wilt vallen als je je kussen voelt, zal je altijd zien dat de kinderen niet meewerken . Shona was de hele morgen een heel tevreden meisje geweest en had zich nauwelijks laten horen. Eloy was erg lief geweest en ik besloot hem thuis te houden die middag. Maar net op het moment dat ik mijn ene oor op mijn hoofdkussen legde en al wegdoezelde begon Shona te huilen (last van kramp) en was Eloy opeens klaarwakker en wilde spelen. ZZzzZZzzZZzzZzzZ… Ik nam Shona bij me, omdat ze meestal wel rustig wordt als ze op mijn borst in slaap mag vallen, maar Eloy wilde niet meer in zijn bed. Na een paar keer gezegd te hebben dat hij moest gaan slapen en net zo hard een paar keer een “NEE” als antwoord had gekregen, besloot ik om gewoon te doen alsof ik sliep. Shona was inmiddels in slaap gevallen en ik dommelde weg. Toen ik mijn ogen even open deed lag Eloy naast me te snurken en Shona lag heerlijk op mijn borst te slapen. Na twee uur had ik wat energie bijgetankt en besloot om weer op te staan. Eloy heb ik nog even laten liggen .