Valentijnsdag

Je kan er denk ik niet om heen of je kan er bewust wél om heen, maar vandaag is het Valentijnsdag. Wij, Roy en ik, doen niet aan Valentijnsdag. Gedurende het hele jaar geven we elkaar kleine attenties in de vorm van een lief kaartje, een lief briefje met lieve woorden, een bloemetje of iets anders liefs. Ook mijn vrienden krijgen wel eens een lief smsje, mailtje of kaartje van me, daarvoor heb ik geen speciale dag nodig. Begrijp me niet verkeerd hoor, ik vind het erg leuk om wat te sturen of te ontvangen, maar voor mij hoeft het niet persé op 14 februari.

Vroeger (oo wat voel ik me oud opeens ) deed ik wel aan Valentijnsdag. Toen stuurde ik de jongen waar ik zo heimelijk verliefd op was een kaart, anoniem wel te verstaan! Mark B. en later Remko L. hebben op deze dag, 14 februari, een anonieme kaart van me gekregen. Ja dat durf ik na ruim 17 jaar wel te zeggen, hahaha! Al heb ik geen idee meer wat ik op die kaarten heb geschreven met mijn verliefde hart. Het was wel reuze spannend! Ik heb ze ook nooit verteld dat die anonieme kaart van mij afkomstig was, daar was ik veel te verlegen voor, hihi.

Vandaag was eigenlijk ook een dag zoals alle andere dinsdagen. De hele dag werken, daarna de kinderen ophalen, die vonden het wel een goed tijdsstip om tijdens het koken allebei te gaan gillen :-s en een keer flink boos worden op Eloy omdat hij erg vervelend deed. Toen ik tussendoor mijn mailbox checkte zag ik een e-card van een ‘Anonieme afzender’. Nieuwsgierig als ik ben opende ik de e-card en las de superlieve en warme woorden. Ik dacht meteen te weten van wie deze kaart afkomstig was, maar ik had het mis (of degene houdt me nog voor de gek ). Ook navraag bij anderen leverde een negatief antwoord. Kortom ik weet nog steeds niet wie deze ‘Anonieme afzender’ is… Erg lief vind ik het wel van deze dame of heer! Eloy bracht ook nog een lief Valentijnskadootje mee van het kinderdagverblijf.

[Update 15-02-2006] Vandaag werd, terwijl ik thuis werkte, nog een prachtig boeket afgegeven.