Veertien jaar geleden

Veertien jaar geleden was het 1991 en ik deed eindexamen HAVO. Ik ben geslaagd, maar wist niet welke kant ik op wilde. Ik besloot om naar het VWO te gaan en dan na te denken over wat ik wilde gaan doen. Veertien jaar, één (of meer?) fusie(s), een naamsverandering en veel nieuwbouw later kwam er een reunie van ‘mijn’ middelbare school. Van de buitenkant leek het niet meer op de school waar ik zes jaar lang naar toe ging, maar ik was wel nieuwsgierig naar mijn oude school anno 2005. Wie van de leraren die in 1991 daar werkte zouden er nu nog zijn?

Afgelopen zaterdag was het zover: De reunie van het voormalig Nederrijn College (nu Olympus College) en Titus Brandsma MAVO zou om 16:00 uur beginnen. Ik heb met vriendin M. afgesproken dat we om 16:00 uur bij school zijn. Toen we door de poort liepen, liepen we zo tegen nieuwbouw aan. Dat stond er veertien jaar geleden niet, toen stonden op die plek onder andere overdekte fietsenhokken. Aan de rechterkant waren de gymzalen (toendertijd ook) en in één van deze zalen konden we onze kaart inleveren in ruil voor een envelop met het programmaboekje, naambadge, bonnen voor eten en drinken (die hadden we veertien jaar geleden ook) én een sleutelhanger (die ik volgens mij alweer kwijt ben ).

Eenmaal buiten bleven we nog even wachten en we zagen een aantal leraren die in 1991 ook les gaven. Geen van allen zijn veranderd (alleen wat ouder geworden ). We pikten ze er zo tussenuit, maar bij enkelen moesten we nog wel even nadenken over hun naam en waar zo ook al weer les in gaven. Eenmaal binnen bleven we bewust of onbewust op een zeer strategisch plekje staan. We konden iedereen zien binnenkomen en ze ook ‘bespieden’, hahaha.

Veel mensen druppelden binnen en zo nu en dan zagen we bekende gezichten en maakten we een praatje. Decaan G. wist met een klein beetje hulp nog best veel te herinneren (o.a. welke richting we zijn uit gegaan). Toen bekend was dat er een reunie gegeven zou worden, was er ook een website actief waarop je jezelf kon opgeven. Op de site stond eveneens een lijst met namen van mensen die zich inmiddels hadden opgegeven. Deze lijst heb ik zo nu en dan nauwkeurig bekeken en er stonden heel wat bekende namen op. Dat beloofde dus een leuke avond te worden. En dat werd het ook! Het voelde eigenlijk allemaal best vertrouwd. Zelf was ik reuze nieuwsgierig naar mijn oud klasgenoten en wat er van hen terecht is gekomen. Wat voor een studie hebben ze gedaan? Wat doen ze nu voor de kost? Zijn ze verliefd, verloofd, getrouwd? Hebben ze al kinderen? Veel vragen en ook de gehele avond veel dezelfde antwoorden voor degene die dezelfde vragen aan mij stelden.

We hebben een paar keer door de school rondgelopen en de lokalen bekeken. Er is nogal wat veranderd. De vroegere aula bijvoorbeeld is opeens een mediatheek. Niks geen lage tafeltjes meer waar ik op kon gaan staan om dan net zo groot als klasgenoot M. te zijn. De plek van de bibliotheek bleek nu een dramalokaal met een spiegelwand. En waar wij vroeger door de frisse buitenlucht van het ene gebouw naar het andere liepen, was dit nu helemaal dichtgebouwd zodat hij het lijkt alsof het één groot gebouw is. Het enige wat echt herkenbaar én ook zeer kenmerkend was, was de geur die in het STER gebouw hing. Die is in de veertien jaar niet veranderd.

De tijd vloog voorbij, we hebben heerlijk herinneringen kunnen ophalen en foto’s bekeken. Tegen het eind hebben we met een aantal e-mailadressen uitgewisseld om zo contact te kunnen blijven houden. Het zal mij overigens benieuwen of dat ook werkelijk gaat gebeuren . De volgende dag lagen er al wel twee mailtjes in mijn mailbox met een foto én met een link naar meer foto’s .