Verjaardag

Gisteren vierden Roy en ik onze verjaardagen samen. Roy was de tiende jarig (toen zaten we nog heerlijk op Corfu) en ik was afgelopen vrijdag jarig. We hebben eigenlijk elk jaar dat we samen zijn ook samen onze verjaardagen gevierd en dit jaar zou het niet anders zijn.

Afgelopen vrijdag was eigenlijk een dag zoals alle andere dagen. ‘s Morgens werd ik wakker van de wekker en nadat Roy meteen nadat ik mijn ogen open deed vroeg wat ik had gedroomd, dacht ik: "Laat me met rust joh, ik moet ff rustig wakker worden pffff" Weet hij na al die jaren nog steeds niet dat vragen stellen aan mij als ik net rustig wakker ben kan leiden tot een chagrijnige Mimi? Vlak daarna kreeg ik een vluchtige kus (waar was de passie? ) gevolgd door een "Gefeliciteerd schatje" en ik mocht rustig wakker worden. Eenmaal beneden gekomen hingen er geen slingers. Iets in mij wist dat ik vandaag jarig was, maar iets in Roy had hem niet doorgegeven dat het dan wel leuk zou zijn als er iets feestelijks zou hangen. Waarschijnlijk ligt het aan mij, ook al word ik 33, dan nog vind ik slingers leuk (dat is denk ik het stukje kind in mij dat altijd zou blijven ). We aten gezamenlijk ons brood en Roy bracht Eloy naar school. Ik dook de keuken in om appeltaart te bakken. Ook al zouden we die dag geen visite krijgen, ik was jarig, dus er moest taart op tafel. Ik stond net met mijn handen in het deeg toen ik een sms hoorde binnenkomen op mijn telefoon om 08:31 uur. *Wauw*, iemand die aan me dacht op dat vroege tijdstip. De hele dag door kwamen verschillende felicitatie smsjes binnen van vrienden en familie belde op. Ik haalde Eloy om twaalf uur op en we aten een broodje, weer gezellig met z’n viertjes. Roy bracht Eloy weer naar school en ik legde Shona op bed. Beneden plofte ik op de bank met mijn Sudoku boekje. Rond half twee was Roy nog niet thuis en ik vroeg me af of hij misschien ergens was blijven plakken. Beetje kletsen met een andere ouder ofzo. Niet veel later kwam hij binnen met een prachtige bos rood/witte rozen. De Schat. Ik begon me al meer jarig te voelen, maar die slingers ontbraken nog steeds. Het was iets voor achten in de avond toen ik de kinderen naar had bed gebracht. Ik kwam beneden en Roy bezig was de slingers op te hangen, het zag er meteen een stuk feestelijker uit vond ik, hahaha! Zaterdag hebben we de zaterdagse dingen gedaan en met name heel veel boodschappen. Het leek wel of de Muziekwijk was uitgelopen naar de C1000, want het was enorm druk. Roy en ik pakte ieder een kar (de laatste twee) en ik had mezelf het lijstje voor de verjaardag toebedeeld. Dat hield in dat ik allerlei lekkere dingen kon pakken voor de zondag, de dag waarop vrienden en familie langskwamen en Roy deed de wekelijkse boodschappen. Uiteindelijk hadden we een paar dingen dubbel, hihi.

Zondag kwam er dus bezoek, heel gezellig bezoek zelfs! Een aantal mensen hadden afgezegd om uiteenlopende maar begrijpelijke redenen (en ze zijn altijd nog van harte welkom!) en een heel aantal reisden af naar Almere. Ze kwamen uit Groningen (Alie en Yvon), Oss (Ine), Schoonhoven (Marijke), Amsterdam (Marlies), Alkmaar (Tessa en Erik), Almere (Daniëlle, Bennie en Lotte), Arnhem (mijn ouders) en Berg en Dal (mijn schoonmoeder).

Ik was in de uren voordat ze kwamen en de dag ervoor de keuken ingedoken om een aantal lekkere dingen te maken en Roy stond me zo nu en dan bij. Volgens mij is het wel geslaagd, want ik heb allemaal smullende gezichten gezien. Ik wist alleen niet dat Bennie meer van slagroomgebak hield, dus voor hem de volgende keer een slagroomgebakje (noteren jullie dat ook even? ). Of er al wijn in het spel was durf ik niet te zeggen, maar de Heineken Music Hall werd opeens gedoopt tot de Hennes en Mauritz Hall en Tessa moest toch de Story maar eens lezen om op de hoogte te blijven van het wel en wee van de familie Borsato.

Roy riep trouwens nadat hij hoorde dat Kelly niet kon komen: "Dat scheelt weer een litertje koffie " en "Warmig" schijnt een nieuw almeers woord te zijn (ja dat leerde ik van iemand die hier al een tijd woont). Wie weet vinden we het ooit nog eens terug in de Van Dale. O ja, ik weet niet meer wie mij laatst vertelde over een gekregen routebeschrijving en dan toch eigenwijs een andere route nemen, maar het zouden Alie en Yvon geweest kunnen zijn. Ik bedoel: Stuur ik ze een zeer duidelijke routebeschrijving, rijden ze nog verkeerd, hahaha. DomDom dus .