Vriendschap

Als ik me alleen voel (en dat is vaak op een donderdag of vrijdag als ik thuis ben), dan vraag ik me wel eens af wat vriendschap inhoudt. De afgelopen jaren heb ik vaak gemerkt dat mensen die problemen hebben een luisterend oor zochten en ze kozen veelal voor mijn luisterend oor. Ik vind het fijn dat ze mij het gevoel geven dat ze vertrouwen in me hebben en voor zover ik weet heb ik dat vertrouwen altijd gerespecteerd.

Het vergt heel wat energie, maar het is totaal géén probleem voor mij om die energie in mensen te stoppen die ik tot mijn vriendenkring reken. Soms willen ze alleen maar hun ei kwijt en vertellen wat er allemaal misgaat in hun leven en af en toe willen ze ook een mening horen. Ik vind het niet makkelijk om in zo’n situatie mijn mening te geven als deze totaal verschilt van die van mijn vriend of vriendin. Zo’n mening is dan meestal gebaseerd op één kant van het verhaal, het verhaal van degene die het vertelt aan mij. In zo’n situatie moet je natuurlijk erg oppassen met het geven van een mening.

Laatst heb ik ontzettend veel moeite gehad met het beantwoorden van een e-mail aan een vriendin. Ik heb er zo’n drie dagen over gedaan en elke keer weer herschreven. Ben ik niet te hard als ik dit zeg, zal ik haar onbedoeld kwetsen als ik dat zeg, enz… Ik heb geprobeerd in alle eerlijkheid te schrijven wat ik vind en hoe ik de dingen zie en daarna heb ik de e-mail verstuurd. Ik voelde me opgelucht. Helaas heb ik nog steeds niks gehoord, en dat vind ik jammer. Ik heb zelfs nog geschreven dat ik hoopte dat ik haar niet heel erg gekwetst had met mijn mailtje en als zij zich wel zo voelde heb ik gevraagd of ze het na een paar dagen weer wilde herlezen. In de meeste gevallen lees je zo’n mailtje dan toch anders, denk ik. Zelf heb ik het idee dat ze mij niet meer gaat antwoorden. Ik denk dat ik de zoveelste ben die voor haar heeft afgedaan… Ik moet toegeven dat ik geen gemakkelijk persoon ben, ik kijk graag eerst de kat uit de boom en ben wat terughoudend. Maar als ik iemand graag mag en er veel om geef dan sta ik graag klaar voor hem of haar. Helaas heeft me dat in het verleden nogal wat frustraties opgeleverd omdat het vice versa niet altijd zo werkte. Zelf heb ik daar wel mijn lering uitgetrokken, al kan ik mijn aard moeilijk veranderen. Ik zie het als een leermoment, het leven is één grote leerschool . Nu ik het daar toch over heb; ik geloof in reïncarnatie en ik geloof ook dat hetgene wat je nu uit de weg gaat in je volgende leven onherroepelijk terugkomt. Misschien is dat de reden ook wel dat ik zo eigenwijs en koppig kan zijn. Ik wil graag dingen oplossen en dan ook zo dat niet alleen ik, maar ook degene om me heen of om wie het gaat er tevreden over is.

Van nl.humor: De cursus "Omgaan met teleurstellingen" gaat helaas niet door.