Waterballet en papierwinkel

Het was een gewone doordeweekse woensdagavond. We hadden beide gewerkt en de kinderen waren naar het kinderdagverblijf geweest. Tot zover niks geks. Roy kwam laat thuis, we aten dus met z’n drietjes en tegen kinderbedtijd kwam Roy binnen. We brachten samen de kinderen naar bed, ik plofte daarna moe op de bank en Roy dook de keuken in om zijn bord met eten op te warmen in de magnetron. Tot zover ook nog niks bijzonders. Bijna alle woensdagen zien er zo uit namelijk.

Ik hoorde Roy wat omspoelen, hij deed de kraan dicht en opeens hoorde ik: fffffffsssssssttttttttttttttttt. Ik dacht: “Wat is dit?!” Roy trok de keukenkastjes onder de spoelbakken open en er spoot gewoon heet water uit! Hij kon niet zo snel zien waar het nou vandaan kwam, maar later bleek dat de slang tussen de waterleiding en de kraan was gesprongen. Gelukkig weet Roy waar de hoofdkraan zit (ja ik nu ook, haha!) dus die was snel dichtgedraaid, maar het was inmiddels drijfnat in de keuken. Het was half acht en ik zei: “Als je snel bent dan kan je nog even naar de Multimate voor een nieuwe slang.” Helaas bleek deze nieuwe slang niet te passen en we hadden geen extra water . Geen thee, de afwas kon niet worden gedaan, de wasmachine was halverwege de was stil gezet en onze tanden moesten we na het poetsen maar spoelen met iets anders dan water. Gelukkig had Eloy op zijn kamer nog een beker water staan, dus met het tandenpoetsen is het wel goed gekomen.

Ik was ook blij dat Roy de dag erna vrij was. We hadden donderdagmiddag namelijk twee afspraken in Almere staan en de ochtend kon hij dan mooi benutten om de kraan weer aan te sluiten. Nou zijn we niet van die klussers, maar het is hem gelukt! De eerste keer toen de hoofdkraan open gedraaid werd riep ik dat deze meteen weer dicht kon, maar uiteindelijk na de derde keer bleef het droog in de kastjes. Mijn lieve moeder kwam op Shona en Eloy passen en net voordat we naar Almere vertrokken zei ik voor de zekerheid maar even waar de hoofdkraan zat. Je weet immers maar nooit haha!

In Almere hadden we een gesprek bij het toekomstige kinderdagverblijf waar Shona naar toe gaat en een gesprek bij de toekomstige school voor Eloy. Beide gesprekken waren erg prettig en over de school zijn we beide ronduit positief en enthousiast. De inschrijfformulieren en informatieboekjes kregen we mee en verdwenen veilig in mijn tas. Het wordt een spannende tijd voor ons allemaal, maar helemaal voor Eloy, want hij gaat in mei ook nog eens naar school!

Na de gesprekken gingen we nog even langs familie Thielen om openhaard hout en twee barkrukken af te geven en ik werd buitengewoon warm en enthousiast verwelkomd door Aron die me om mijn hals sprong en heel lief vroeg of we morgen naar zijn uitvoering op school wilde komen kijken. Kijk als ik dat nou had geweten dan had ik de afspraken op vrijdag gemaakt, maar ik denk dat er in de toekomst vast nog wel meer uitvoeringen komen en dan kom ik graag kijken!

Toen we weer thuis waren stond het eten al klaar en we konden zo aan tafel. Wat een luxe hé?! Na het eten brachten Eloy en Roy oma naar de trein en ik bracht Shona naar bed. Toen Eloy een half uur later ook op bed lag en ik mijn favoriete soap had gezien (blik op oneindig en verstand op nul voor een half uur) begonnen Roy en ik de papierwinkel rondom de hypotheek, overdracht e.d. door te nemen. We moesten verschillende formulieren invullen (*gaap*) en ik was dan ook blij dat we redelijk op tijd klaar waren en we moe in ons bed konden rollen.