Weekend

Vandaag heb ik heerlijk lang mogen uitslapen. Daar was ik wel aan toe! Ik heb niks gehoord, terwijl het bij ons toch redelijk gehorig is in huis. Goed uitgerust kwam ik beneden. We hebben met z’n drietjes lekker gegeten en daarna mocht Eloy alweer een middagslaapje doen. Dat gaf Roy en mij de kans om wat in en om het huis te doen.

Roy is aan de slag gegaan met de drie powerarms voor de DVD-speler en videorecorders en ik heb een plank in onze nieuwe kast vastgemaakt. Buiten heb ik die vervelende naalden die op de grond lagen van de metershoge boom die voor ons huis staat bij elkaar geveegd. Onze buurman merkte terloops even op dat die boom nog lang niet kaal was , maar je moet toch wat als je tussen de naalden de kleur van de stoep niet meer kan zien en je loopt ze ook nog eens mee naar binnen.
Toen Eloy weer wakker was, zijn we naar de stad gegaan om de bank te kopen die we een paar weken geleden gezien hadden. We hadden nog wel in andere woonzaken gekeken, maar we bleven bij deze keus. Ik moet zeggen dat we er heel erg blij mee zijn. Nog maar 12 weken wachten en dan staat de bank hier te pronken ).

“Wil jij een gedenktekenverzekering van de DELA?” vraagt Roy aan mij. “Huh, wat? *stilte* Nee hoor, ik wil gecremeerd worden.” “Dat is ook voor een urnenplaats.” “Nou voor mij hoeft het niet zo.” “Maar waar moet ik je dan neerzetten als je gecremeerd bent?” “Op de schoorsteenmantel . En waar wil jij dan staan?” “Gooi mij maar in de schoorsteen, haha.” “Dat kan niet schat, ik krijg de resten mee die juist niet verbranden.” “Oja…, nou strooi mij dan maar uit.” “Goed hoor, ik wil over de Noordzee uitgestrooid worden.”
Dit was een gesprekje welke Roy en ik voerde naar aanleiding van de brief die we vandaag kregen van de DELA (uitvaartverzekering). Nou hoop ik dat we allebei nog heel lang samen bij elkaar blijven, maar als Roy eerder zou gaan dan ik, dan zit hij voor altijd in mijn hart en in mijn herinneringen.