Welkom 2006!

Het is alweer 1 januari. Tijd om een nieuwe categorie aan te maken in mijn logoverzicht. Wat vliegt de tijd! Voor iedereen die hier komt lezen: Een heel mooi en liefdevol 2006 en maak er wat moois van dit jaar!
Sinds vorig jaar heeft Oudjaarsdag voor ons een feestelijk tintje. Shona koos er namelijk voor om op deze dag geboren te worden en zo vieren we én de afsluiting van een jaar met alle mooie en misschien ook wel minder mooie dingen én we vieren vanaf gisteren dus ook de verjaardag van ons meisje.

Vrijdagmiddag was Roy vroeg thuis en omdat we ook nog naar Arnhem zouden rijden én er slecht weer werd voorspeld zijn we meteen weer vertrokken nadat hij thuis kwam. Ik had inmiddels zo veel mogelijk klaar gezet en we hoefden alleen nog alle spullen (het is elke keer weer een volksverhuizing) en ons in de auto te laden. Van tevoren hield ik nauwlettend de weers- en verkeersberichten in de gaten en met enige onzekerheid of we nu wel of niet voor het slechte weer uitreden stapte ik in de auto. De wind was heftig en die voelde we op de snelweg goed. Gelukkig was het niet druk op de weg en we konden met hier en daar een lichte sneeuwbui doorrijden naar mijn ouders. Zowel Eloy als Shona vonden die lange rit niet zo heel leuk en werden allebei een beetje jammerig. Eloy kan je dan nog wel afleiden door dingen op te noemen die we zien. Bijvoorbeeld een ambulance of een tunnel vol met licht.
Het eerste woord (ambulance, in zijn woorden: Annielans) kon hij niet zeggen, hoe vaak hij het ook probeerde, maar de zin "tunnel vol met licht" wel. Hij zei dus ook heel trots dat hij dat wel kon. Eloy vond het ook maar wat jammer dat er geen sneeuw in Arnhem lag, hij wilde meteen weer naar huis. Mijn moeder had al een flinke pan met nasi klaar staan en niet lang nadat we waren gearriveerd konden we aan tafel.

Zaterdags waren we alle vier vroeg wakker. Toen we beneden kwamen was de woonkamer al versierd met slingers en ballonnen, maar Shona besteedde er geen aandacht aan. De ochtend was heerlijk rustig. Ik heb oliebollen staan bakken (die niet gaar bleken te zijn :-s) en ‘s middags ben ik samen met Shona nog even gaan slapen. Na drie uur kwam de visite druppelend binnen. Er werd ook nog een bos bloemen en een taart bezorgd, maar alleen de bloemen waren voorzien van een kaartje met een verjaardagswens voor Shona, de taart niet. We zaten na te denken van wie die heerlijke slagroomtaart met foto van Shona kon zijn. Ik heb zelfs de bakker gebeld die de taart had bezorgd, maar ook zij konden dat niet zeggen. Uiteindelijk bleek dat de afzender van zowel de bloemen als de taart dezelfde familie was: Familie Thielen. Een hele leuke verrassing, harstikke lief van ze! Wendy, Bart en Tymo kwamen langs, Saskia (vroegere buurvrouw) kwam ook aanwaaien, evenals mijn peettante Betsie, mijn schoonmoeder en de familie Swinkels (Mary, Bas, Imre en Gwen). Shona werd verwend met leuke kleertjes, boekjes en ander speelgoed. Eloy kreeg ook wat kleine kadootjes en daarvan was het scheetkussen een groot succes. Imre vroeg op een gegeven moment aan Eloy of ze zijn scheetje even mocht lenen ..

‘s Avonds hebben we gegourmet en ik heb zo’n beetje in mijn uppie genoten van de kaasfondue . ‘s Avonds waren we allemaal wel een beetje gaar geloof ik, maar we hebben lekker naar Dancing with te stars gekeken. Als ik dat programma zie begint het danskriebeltje weer op te borrelen, maar ik denk dat ik Roy met geen mogelijkheid op de dansvloer krijg. Best jammer, hahaha! Om eerlijk te zijn was ik blij dat het twaalf uur was, want ik viel zo wat om! Eloy wilde niet wakker worden, dus die hebben we laten liggen en Shona sliep overal doorheen. Bij mijn ouders in de straat was bijna niemand thuis, dus we stonden daar alleen met onze supersterren in de tuin. Wie weet ga ik volgend jaar toch maar weer vuurwerk kopen, ik vind het altijd wel wat hebben .

Vandaag werd ik helaas niet zo lekker wakker, ik voelde me eigenlijk enorm beroerd. Weer snipverkouden (!) en ook nog eens last van mijn keel. Roy was zo lief om me te laten liggen en pas om half elf ben ik mijn bed uitgekropen. Na de lunch zijn we weer huiswaarts gekeerd. Eenmaal thuis heb ik de open haard aangestoken en ook de kaarsjes branden nu. Helemaal goed en gezellig zo! Al duik ik zo wel mijn bed in, want morgen begint het werkende leven weer! Dat 2006 maar een mooi jaar mag worden!