Werken, klussen, Rabomobiel & Mischa!

Als je deze titel leest dan is het een zeer beknopte samenvatting van wat ik in deze log ga opschrijven. Afgelopen week zou een nieuwe website online gaan. Dinsdag vond de presentatie plaats (welke erg enthousiast werd ontvangen, veel complimenten) en woensdag zou de website live gaan. Maar dit is uitgesteld, we moeten nog even wachten, hihi. Maakt verder niet uit, want ik zeg je bij deze: Het is het wachten waard! In ieder geval zijn de grootste werkzaamheden gedaan en nu worden de allerlaatste puntjes op de welbekende i gezet.

Van afgelopen jaar had ik nog een aantal vrije dagen staan en ik mocht kiezen: uitbetalen of opnemen. In overleg heb ik een deel opgenomen en de rest wordt uitbetaald. Altijd lekker natuurlijk, een extra zakcentje. Aankomende week ben ik VRIJ! In deze vrije week begint ook een nieuwe collega, maar gelukkig is Dennis er nog aankomende week en daarna gaat hij Qball na vijf jaar verlaten, helaas.

Klussen
Roy en ik waren vorig weekend lekker met z’n tweetjes. We hadden de kinderen een weekend naar mijn ouders gebracht en de zaterdag en zondag waren voor ons. We konden uitslapen, onze eigen gang gaan en we zochten samen een andere auto uit, omdat onze Opel het heeft begeven @#$%. Gelukkig slaagden we snel in Almere. Vanaf aankomende week zeg ik: Volg de Skoda-rijder, hahaha! Omdat we een weekend voor ons zelf hadden gepland kon (mocht, haha) Bart niet komen klussen. Hij en Roy zijn bezig een wandje te plaatsen op zolder, zodat Roy en ik ook een afgesloten slaapkamer hebben. Vandaag stond Bart vergezeld door Tymo en Wendy op de stoep. De grote mannen vertrokken naar zolder en Wendy en ik bleven beneden met de kinderen. Die hebben zich heerlijk vermaakt en hoe verder de dag vorderden hoe drukker de kinderen werden. Ik ben er nog even tussen uitgepiept omdat ik de buurvrouw had beloofd de presentatie van haar nieuwe bedrijf bij te wonen. We hebben gezamelijk gegeten en daarna zijn Bart, Wendy en Tymo weer richting huis gegaan.

Rabomobiel
Toen ik bij Ine op visite was, maakte ze me attent op Rabomobiel. Ik had de reclame wel eens gezien, maar er verder geen aandacht aan besteed. Totdat Ine me haar telefoon gaf omdat ze de juiste ringtone niet kreeg geselecteerd. Ik mocht tot mijn grote vreugde wat spelen met haar telefoon en raakte erg enthousiast. De bel- en sms kosten bleken ook nog eens heel voordelig te zijn en omdat mijn abonnement bij mijn huidige provider afloopt, heb ik Rabomobiel meteen aangevraagd. Ik kon niet wachten tot ik mijn nieuwe speledingetje in huis had, maar toen ik de SIM-kaart in de telefoon deed, had ik totaal geen bereik in huis. Ook buitenshuis was het bereik minimaal. Bij mijn ouders in Arnhem had ik wel bereik en op mijn werk in Alkmaar ook, maar zodra ik thuis was had ik geen streepjes… Ik heb gebeld naar de helpdesk waar een hele aardige medewerker wat testjes wilde doen. Ik moest mijn SIM-kaart van KPN in het nieuwe toestel doen en voila ik had volop bereik. Daarna moest ik mijn nieuwe Rabo SIM kaart in een SIMlock vrij toestel doen (Arno bedankt!) en ik had geen bereik… Ik kreeg een nieuwe SIM-kaart toegestuurd, maar ook hiermee geen bereik. Tsja, dat is dus mooi @#$%. Volgens Orange (de provider van Rabomobiel) hebben ze een goede dekking, ze zeggen zelfs dat hun dekking zo goed is dat ze er een ‘garantie’ voor durven te geven. Nou kan ik je zeggen dat wij echt niet in een bunker wonen, maar bereik hier in huis hebben we dus niet… Anyway, morgen hang ik weer aan de telefoon met die alleraardigste helpdeskmedewerker en daarna gaat het pakketje retour, *snik*.

Mischa
Gisteren ben ik samen met Daniëlle en Eloy naar Zoetermeer gegaan. We mochten Mischa (zoon van Marijke) komen bewonderen. Omdat Zoetermeer niet echt naast de deur ligt vertrokken we redelijk op tijd uit Almere en aan het einde van de ochtend werden we opgehaald door Jeroen (de vriend van Marijke). Marijke stond ons beneden al te verwelkomen met een slapende Mischa in de maxi cosi. Wat een prachtig mannetje is het toch. Boven konden we hem echt helemaal live bewonderen, we mochten hem vast houden en natuurlijk zijn daar ook foto’s van gemaakt :-L. Ook werden we verwend met thee, koffie en heerlijke broodjes. We hebben lekker gekletst en ik heb ontelbare keren naar dat mooie manneke gekeken. Eloy vond het tot op zekere hoogte ook leuk, maar op een gegeven moment wilde hij toch wel weer naar huis. Helaas kwam de bus tien minuten te laat waardoor we erg hard moesten rennen naar de trein. Dappere Eloy rende nadat hij gevallen was gewoon weer mee en zei in de trein: poeh, we hebben het gehaald! Het jammere was dat we in Utrecht de aansluiting naar Almere misten, want onze trein stond ergens tussen Gouda en Woerden net iets te lang stil. Al met al een druk weekend, maar met heel veel gezelligheid!