Winterslaap

Moe, moe en nog eens moe. Dat voel ik me al tijden. Het liefst zou ik in een winterslaap vallen om pas wakker te worden als het lente is. Ik heb nog wel wat vetreserves om die periode door te komen. Eigenlijk houd ik mezelf nu vooral bezig omdat ik ongedurig word als ik even niks doe. Niet goed natuurlijk. Als ik niks doe, dan wil ik ook slapen maar dat is niet altijd mogelijk, zeker niet als ik twee energieke, maar vooral lieve kinderen om me heen heb lopen.

Eloy gaf vanmorgen al aan dat hij ook moe was. Dit is mijn kans dacht ik: Vanmiddag gaan we samen slapen. Na school hebben we boodschappen gedaan, thuis gegeten en toen hij nog een keer zei dat hij moe was sprong ik daar meteen op in: "Kom Eloy, dan gaan we even slapen in het grote bed." Nou dat was goed, maar dan moesten we nog wel een verhaaltje, eigenlijk meerdere verhaaltjes lezen. Om een zinloze discussie te voorkomen zei ik dat het goed was en we zochten twee boekjes uit. Ik las Dombo ("Nee mama, Lollifant!") voor en nadat ik het boekje uit had zei ik dat hij zijn tweede boekje zelf mocht lezen, of nog leuker: hij mocht mij voorlezen . Dat deed hij ook en ik dommelde wat weg. Maar echt slapen lukte niet. Eloy was uiteindelijk helemaal niet meer zo moe en begon te spelen. Dus van echt slapen is het niet meer gekomen. Ik vrees dat die winterslaap ook niet zal komen voor mij. Nouja, dan maar proberen om op tijd naar bed te gaan.