Ziek zijn is niet fijn!
Tsja, uhmmm, nou vooruit dan maar, toch nog even een update. Dacht ik vanmiddag leuk logvoer te hebben, was het een zeepbel. Aan tafel hadden we een grappig gesprek namelijk. Ik weet niet meer precies hoe het gesprek begon, maar ik zei dat alles te vinden was op het internet. Eloy vroeg daarom: Mam, wil je eens opzoeken wie het snelste van 1 tot 100.000 kan tellen? Ik raadpleeg mijn goede vriend Google, geen antwoord… Wel results die gingen over het tellen van vogels , maar niet degene die het snelste van 1 tot 100.000 kan tellen. Ik zei daarom ook: Eloy doe je best, want dan staat jouw naam straks hier. Later vroeg hij waarom ik niet meer jonger werd. Roy antwoordde daarop dat niemand jonger wordt, iedereen wordt alleen ouder. Ik vroeg aan Eloy: waarom wil je dat ik jonger word? Stilte… Ik dacht: nou krijgen we een hilarisch antwoord en dat zet ik dan op mijn log. Na even nagedacht te hebben kwam zijn antwoord: Daarom!
Ik dacht: DAAROM IS GEEN REDEN!!! Iets later vroeg ik het weer… zijn antwoord was onveranderd. Helaas voor jullie mimi-weblog-lezers… geen hilarisch logje dus…
Voor de rest kabbelde de week rustig aan door. Dinsdag stond ik niet helemaal fit op. Ik was verkouden en dat vind ik gewoon ontiegelijk vervelend. In de avond ging dat over in een benauwdheid en ik weet niet hoe ik uiteindelijk in (en Roy) slaap ben gevallen met al dat gerasp, maar 02:00 uur was de laatste tijd die ik op de klok zag die nacht.
Woensdag werd niet veel beter, ik was reuze benauwd en elke stap koste me moeite. Ik nam mijn temperatuur op, maar geen koorts. Eigenwijs als ik ben ging ik toch werken. Het is dan wel fijn dat ik thuis kan werken. Om half 12 haalde ik Eloy op en met moeite sleepte ik me terug naar huis. Paardrijden had ik voor de avond maar afgezegd, tot mijn grote spijt. En ja die koppigheid hè, toch maar weer even werken om mijn uren te maken.
Donderdag liepen we de deur uit richting school. De overbuuf liep met ons op en vroeg hoe het ging. Maar voordat ik antwoord kon geven had ze het al door. Gelukkig ging het in de loop van de dag alweer wat beter. ’s Middags kwam een vriendje van Eloy spelen op voorwaarde dat ze rustig aan zouden doen. Ze hebben uiteindelijk heel lief boven gespeeld. En dan vandaag was ik alweer aan de betere hand, maar nog niet helemaal fit. In ieder geval ga ik een rustig weekend tegemoet. Die dreigende griep heeft uiteindelijk niet doorgezet, of het was de stress van afgelopen tijd die eruit kwam. Ik heb in ieder geval een paar keer eerder gehad dat in stressvolle periodes ik het heel benauwd kreeg. Gelukkig bestaat er Ventolin
Comments are closed.